درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ١٥٢ - ٢ ذكر وصفى
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ\* الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ\* رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ\* رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ[١].
بابا طاهرعريان، عارف نامدار ايرانى با اشاره به همين مقام عرفانى مىفرمايد:
|
به دريا بنگرم دريا تو بينم |
به صحرا بنگرم صحرا تو بينم |
|
|
به هر جا بنگرم كوه و در و دشت |
نشان از قامت رعنا تو بينم |
|
و نيز مىسرايد:
|
خوشا آنان كه اللّه يارشان بى |
به حمد و قل هواللّه كارشان بى |
|
|
خوشا آنان كه دايم در نمازند |
بهشت جاودان بازارشان بى |
|
آنان كه ذكر الهى حال و وصف هميشگى آنهاست، خواب و خوراكشان اندك و محدود خواهد شد و در اين عالم، همچون مسافرى پا در ركاب زندگى مىكنند كه خود را در گذرى سريع و پرشتاب به سوى محبوب مىبينند. آنان در غم و شوق محبوب هميشه در سوز و گدازند.
[١] . سوره آل عمران: ١٩٣- ١٩٠.