شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٠٩ - ١٣/ ١ به تأخير انداختن نماز

٩٨٩. امام على عليه السلام: هيچ عملى نزد خداوند، محبوب‌تر از نماز نيست. پس هيچ كار دنيايى، شما را در وقت نماز، به خود مشغول ندارد؛ چرا كه خداوند، گروه‌هايى را سرزنش كرد و فرمود: «آنان كه از نمازشان غافل اند»، يعنى آنان غافل بوده‌اند و به وقت نمازها بى‌اعتنايى مى‌كردند.

٩٩٠. امام باقر عليه السلام‌- در باره سخن خداوند عز و جل: «و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى‌كنند»-: مقصود، همين نماز واجب است. هر كس آن را در وقتش بخواند و حقّش را بداند و كارى را بر آن مقدّم ندارد، خداوند، بى‌گناهى‌اش را مى‌نويسد و عذابش نمى‌كند و هر كس آن را در غير وقتش بخواند و كارهاى ديگر را بر آن مقدّم كند، فرجامش با خداست.

اگر خواست، او را مى‌آمرزد و اگر خواست، او را عذاب مى‌كند.

٩٩١. امام صادق عليه السلام‌- در باره آيه «آنان كه از نمازشان غافل اند»-: منظور، به تأخير انداختن نماز از اوّل وقتش، بدون عذر است.

٩٩٢. مجمع البيان‌- به نقل از يونس بن عمّار-: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا آيه «آنان كه از نمازشان غافل اند» ناظر به وسوسه شيطان است؟

فرمود: «نه؛ همه به اين مصيبت گرفتارند؛ بلكه منظور، اين است كه غافل شود و نماز اوّل وقت را از دست بدهد».

٩٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى على! سه چيز را به تأخير مينداز: نماز، هنگامى كه وقتش مى‌رسد؛