شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٣ - ١٢/ ٨ چگونگى نماز امام صادق(ع)
سخنانى به اين مضمون فرمود: «پيوسته آيههاى قرآن را تكرار مىكردم، تا حالم به گونهاى شد كه گويا آن را از دهان همان كس مىشنوم كه بىپرده و عيان فرو فرستاده است. پس توان بشرى در برابر پرده بر گرفتن از شُكوه الهى، تاب نياورْد».
٩٧٨. تهذيب الأحكام- به نقل از سفيان بن خالد، در توصيف نماز امام صادق عليه السلام-: روزى نماز مىخواند كه مردى از پيش روى ايشان گذشت و پسرش موسى عليه السلام هم نشسته بود. هنگامى كه نماز را به پايان برد، پسرش (موسى) به ايشان گفت: اى پدر! آيا نديدى كه آن مرد از پيش رويت گذشت؟
فرمود: «اى پسركم! آن كس كه برايش نماز مىگزارم، از آن كه از پيش رويم گذشت، به من نزديكتر است».
٩٧٩. الكافى- به نقل از حمزة بن حمران و حسن بن زياد-: بر امام صادق عليه السلام وارد شديم، در حالى كه نزدش گروهى بودند كه با آنها نماز عصر را [به جماعت] مىگزارد؛ ولى ما نماز خوانده بوديم. در ركوعش سى و چهار يا سى و سه بار «سبحان ربّى العظيم» را شمرديم.
يكى از اين دو راوى در روايتش چنين افزود: «و بحمده» به تعداد يكسان در ركوع و سجود.
٩٨٠. الكافى- به نقل از ابان بن تغلب-: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. نماز مىخواند. پس در ركوع و سجودش شصت تسبيح شمردم.
ر. ك: ج ١/ ح ٤٥٨ و ٤٦٤ و ٥٠٩ و ٥٥٣.