شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٢٥ - ١٢/ ١ - ٦ چگونگى نماز پيامبر صلى الله عليه و آله

فرشتگان هفت آسمان، چنين است.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بالا بردن دست، همان خاكسارى‌اى است كه خداى عز و جل فرمود:

«براى پروردگارشان خاكسارى و تضرّع نكردند»».

٩٣٥. سنن أبى داوود- به نقل از محمّد بن عمرو بن عطا-: شنيدم ابو حميد ساعدى در ميان ده نفر از اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- كه از جمله آنان ابو قتاده بود-، گفت: من از همه شما به نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله داناترم.

گفتند: چه طور؟! به خدا سوگند، تو نه بيشتر از ما با پيامبر بوده‌اى و نه پيش‌تر!

گفت: آرى.

گفتند: عرضه كن.

گفت: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هنگامى كه به نماز مى‌ايستاد، دستانش را تا برابر شانه‌هايش بالا مى‌آورد و سپس تكبير مى‌گفت، تا اين كه هر استخوانى در بدن، جاى خودش قرار مى‌گرفت و پس از آن به قرائت مى‌پرداخت. سپس تكبير مى‌گفت و دستانش را تا برابر شانه‌هايش بالا مى‌آورد. سپس ركوع مى‌كرد و كف دستانش را بر زانوانش مى‌نهاد. سپس خود را كشيده و صاف مى‌كرد، بى آن كه سرش را پايين اندازد و يا كج كند، و هنگامى كه سر از ركوع بر مى‌داشت، مى‌گفت: «خداوند به كسى كه او را بستايد، گوش مى‌دهد». سپس دستانش را تا برابر شانه‌هايش به اعتدال بالا مى‌آورد و تكبير مى‌گفت. سپس به زمين مى‌افتاد و دستانش را از پهلوهايش فاصله مى‌داد.

سپس سر بر مى‌داشت و پاى چپش را خم كرده، بر آن مى‌نشست. در سجده، انگشتان پايش را باز مى‌نمود و پس از سجده تكبير مى‌گفت و بر مى‌خاست و پاى چپش را خم كرده، رويش مى‌نشست، تا اين كه هر استخوانى از بدن به جاى خود