شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٥ - ١٠/ ١ دعاهاى روايت شده از پيامبر(ص)

گرداگرد من بكش و افزون بر همه نعمت‌هايى كه به من داده‌اى، سايه آمرزشت را بر من بگستر و باران نيكى‌ات را بر من فرو ريز و درون زشت مرا ناديده بگير و دلم را براى خشنودى خودت به آزمون در آور و آنچه را در آيين تو براى نزديك شدن به تو كرده‌ام، خالص و بى‌آلايش براى خودت قرار بده و از همراهى‌اش با شبهه يا فخرفروشى و رياكارى باز دار، اى كريم!».

٨٢٠. سنن النسائى‌- به نقل از مسلم بن ابى بكره-: پدرم در پى نماز مى‌گفت: «خدايا! از كفر و فقر و عذاب قبر به تو پناه مى‌برم».

من نيز آنها را مى‌گفتم. پدرم گفت: پسر عزيزم! اينها را از چه كسى ياد گرفته‌اى؟

گفتم: از تو.

گفت: پيامبر خدا آنها را در پى نماز مى‌گفت.

٨٢١. الدعاء، طبرانى- به نقل از انس بن مالك-: پيامبر خدا در پى نمازها چنين دعا مى‌نمود:

«خدايا! از دانشى كه سود نمى‌دهد و دلى كه نرم نمى‌شود و نفسى كه سير نمى‌گردد و دعايى كه شنيده نمى‌شود، به تو پناه مى‌برم. خدايا! از اين چهار چيز به تو پناه مى‌برم».

٨٢٢. المعجم الكبير، طبرانى- به نقل از جابر بن سمره، در يادكرد نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-:

هنگامى كه سلام داد، شنيدم كه مى‌گويد: «خدايا! همه خيرها را از تو مى‌خواهم؛ آنچه را مى‌دانم و آنچه را نمى‌دانم و از همه بدى‌ها به تو پناه مى‌برم؛ آنچه را مى‌دانم و آنچه را نمى‌دانم».