شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣١ - ١٠/ ١ دعاهاى روايت شده از پيامبر(ص)

٨١٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مى‌خواهد كه خداوند، او را روز قيامت به دليل زشتكارى‌هايش نگاه ندارد و ديوان عملش را نگشايد، اين دعا را در پى هر نماز بخواند: «خدايا! آمرزش تو، اميدوار كننده‌تر از عمل من است و رحمت تو، گسترده‌تر از گناه من. خدايا! اگر گناهم نزد تو بزرگ است، عفوت از گناه من بزرگ‌تر است. خدايا! اگر من شايسته ترحّم تو نيستم، امّا رحمتت شايسته رسيدن به من و فرا گرفتنم هست، كه آن، همه چيز را فرا گرفته است. به رحمتت، اى رحيم‌ترين رحيمان!».

٨١٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- خطاب به ابى بن كعب-: هنگامى كه از نمازت فارغ شدى و هنوز نشسته‌اى، مى‌گويى: «خدايا! به كلمه‌هايت و گره‌هاى عرشت، به ساكنان آسمان‌ها و زمينت، به پيامبران و فرستادگانت، از تو مى‌خواهم كه جوابم را بدهى، كه كارم سخت گشته است. از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و سختى مرا آسان كنى».

٨١٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده‌اى نيست كه دستش را پس از نماز بگشايد و سپس بگويد:

«خدايا! خداى من! خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب! خداى جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل! از تو مى‌خواهم كه درخواستم را پاسخ دهى، كه من بى‌چاره‌ام، و مرا حفظ كنى، كه من گرفتارم، و با رحمتت مرا دريابى، كه من گناهكارم، و فقر را از من دور كنى، كه من به [دامن‌] تو چنگ زده‌ام»،[١] جز آن كه به عهده خداوند است كه او را دست خالى باز نگرداند.

٨١٧. مسند أبى يعلى‌- به نقل از انس بن مالك-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هنگامى كه با يارانش نماز مى‌خواند، به مردم رو مى‌كرد و مى‌فرمود: «خدايا! من از عملى كه رسوايم كند، به‌

[١]. در كنز العمّال و الدعوات، به جاى« مستمسك( چنگ زننده)»،« مسكين( بينوا)» آمده است.