شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩٥ - ١٥/ ٥ نماز امام حسين(ع)

سرِ رحمت و يادآورى براى خِردمندان، خانواده‌اش را و مانند آنچه را كه با خود داشتند، به آنان باز گرداندى.

تو كسى هستى كه به ذو النون (يونس) پاسخ دادى، هنگامى كه در دل تاريكى‌ها ندايت داد: «جز تو، خدايى نيست. تو منزّهى! من، از ستمكاران بودم»، و او را از غم، نجات دادى.

تو همويى كه دعاى موسى و هارون را مستجاب كردى، هنگامى كه فرمودى:

«دعاى شما دو نفر، مستجاب شد»، و فرعون و گروهش را غرق كردى و از سرِ رحمت و تذكّر، گناه داوود را آمرزيدى و توبه‌اش را پذيرفتى.

تو كسى هستى كه ذبحى بزرگ را جانْ‌فداى اسماعيل كردى، هنگامى كه هر دو (ابراهيم و اسماعيل) تسليمِ فرمان تو شدند و ابراهيم، پيشانى اسماعيل را بر خاك نهاد و تو، به او نداى گشايش و آسودگى دادى.

تو كسى هستى كه زكريّا آهسته ندايت كرد و چون گفت: «پروردگارا! استخوان‌هايم سست شده و برف پيرى بر سرم نشسته و تا كنون- پروردگارا- در دعاهايم از تو بى‌بهره نمانده‌ام»، تو فرمودى: «به بيم و اميد، ما را مى‌خوانند و در برابر ما، خاشع هستند».

تو كسى هستى كه مؤمنانِ درستكار را اجابت كردى تا از فضلت بر آنها بيفزايى.

پروردگارا! مرا از فروترين مشتاقانت، قرار مده و همان گونه كه آنها را اجابت كردى، به حقّشان بر تو، مرا نيز اجابت كن و مرا پاك كن و نماز و نيكى‌هايم را بپذير و باقى مانده زندگى‌ام را پاكيزه بگردان و مُردنم را نيز پاكيزه قرار ده و جانشين من در ميان كسانى باش كه بر جاى مى‌گذارم، و به دعايم- پروردگارا- آنان را محافظت كن و نسلِ مرا نسلى پاكيزه قرار ده و از همه آنچه نسل اوليا و مطيعانت را از آنها مراقبت كردى، نسل مرا نيز از آنها مراقبت كن، به رحمتت، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

اى كه بر همه چيز، مراقبى، و اجابتگرِ هر خواننده از خلقش، و نزديك به هر