شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥٥ - ١٤/ ٢ حكمت نافلهها

فرمود: «اينها مثل واجب نيستند كه هر كه تركش كند، هلاك شود؛ بلكه مستحب (نافله) است. اگر به كارى مشغول شدى و آن را رها كردى، يا اصلًا تركش نمودى، از آن گذشته‌اى. مؤمنان خوش ندارند كه كارهايشان روزى كامل و روزى ناقص بالا برده شود. خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «كسانى كه بر نمازشان مداومت مى‌ورزند»».

١٠٦٢. امام صادق عليه السلام: نماز مستحبّى به منزله هديه است. هر گاه آورده شود، قبول مى‌شود. هر كدام را خواستى، پيش بينداز و هر كدام را كه خواستى، به تأخير بينداز.

١٠٦٣. امام كاظم عليه السلام: نمازهاى نافله، وسيله تقرّب هر مؤمن اند.

١٤/ ٢ حكمت نافله‌ها

١٠٦٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نخستين چيزى كه بنده را روز قيامت با آن محاسبه مى‌كنند، نماز اوست.

اگر آن را كامل گزارده باشد، برايش كامل‌[١] نوشته مى‌شود و اگر آن را كامل به جا نياورده باشد، خداوند سبحان به فرشتگانش مى‌فرمايد: «ببينيد آيا براى بنده‌ام، نماز مستحبّى‌اى (نافله‌اى) مى‌يابيد تا با آن، آنچه را كه از نماز واجبش تباه كرده است، جبران و كامل كنيد» و سپس بقيّه اعمال به همين گونه محاسبه مى‌شود.

١٠٦٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نخستين واجب الهى بر امّتم، نمازهاى پنجگانه است و نخستين چيزى كه از اعمالشان بالا مى‌رود، نمازهاى پنجگانه است و نخستين چيزى كه از آن سؤال مى‌شوند، نمازهاى پنجگانه است. پس هر كس چيزى از آن را تباه كرده باشد،

[١]. در متن عربى،« نافلة» آمده است؛ اما با توجّه به منابع ديگر حديث و سياق آن، ترجمه را اين گونه‌آورديم.