شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٤١ - ١٣/ ٥ ترك نماز

١٠٣٧. امام صادق عليه السلام: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارش كن.

فرمود: «نماز را عمداً وا مگذار، كه هر كس آن را به عمد ترك كند، دين اسلام از او كنار كشيده است (مسلمان نيست)».[١]

١٠٣٨. الأمالى‌، طوسى- به نقل از جابر بن عبد اللَّه انصارى-: هنگامى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در جنگ با قبيله هوازن به پيروزى رسيد- و يا از آن فراغت يافت- حركت كرد تا در طائف فرود آمد و اهل وَج را چند روزى محاصره كرد و سپس آن جماعت از او خواستند از آنان دور شود تا نمايندگانشان بر او وارد شوند و با هم شرطهايشان را در ميان بگذارند [و به توافقى برسند]. پيامبر صلى الله عليه و آله پذيرفت و حركت كرد تا در مكّه فرود آمد و برخى از آنان، خبر پذيرش اسلام آنان را براى پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند، در عين حال كه آن جماعت به نماز و زكات، گردن ننهاده‌اند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «در دينى كه ركوع و سجود ندارد، خيرى نيست».

١٠٣٩. الكامل فى التاريخ‌- در يادكرد از آمدن نمايندگان قبيله ثقيف-: و از جمله آنچه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خواسته بودند، اين بود كه طاغوت آنان- يعنى بت لات- را وا نهد و تا سه سال منهدمش نكند؛ امّا ايشان نپذيرفت ... و نيز از ايشان خواستند كه آنان را از نماز، معاف بدارد؛ امّا پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «در دينى كه نماز ندارد، خيرى نيست».

١٠٤٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در سفارش به معاذ-: هرگز نماز واجب را به عمد ترك مكن، كه هر كس نماز واجب را عمداً ترك كند، خداوند، تعهّدى در برابر او ندارد.[٢]

[١]. در الترغيب و الترهيب چنين آمده است:« از روى قصد، نماز را ترك مكنيد، كه هر كس آن را از روى قصد ترك كند، از دين خارج شده است».

[٢]. در المستدرك على الصحيحين در انتهاى حديث افزوده است:« و پيامبرش نيز تعهّدى ندارد».