شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١٧ - ١٣/ ٢ تباه كردن نماز

دنيا به سعد پشت كرد و هر چه را گرد آورده بود، برد و سعد به حالت اوّلش باز گشت.

ر. ك: ج ١ ص ١٤٥ (پاسدارى از حدود و وقت‌هاى نماز) و ص ٢٤١ (آداب خواندن نماز/ انجام نمازهاى واجب در اول وقت) و ص ٦١٣ (ويژگى نماز پيامبر صلى الله عليه و آله/ اهتمام پيامبر صلى الله عليه و آله به اوّل وقت) و ص ٦٦٩ (ويژگى نماز امام على عليه السلام/ اهتمامش به اول وقت).

١٣/ ٢ تباه كردن نماز

قرآن‌

«آن گاه، پس از آنان، جانشينانى به جايشان نشستند كه نماز را تباه ساختند و از هوس‌ها پيروى كردند. پس به زودى [سزاى‌] گم‌راهى [خود] را خواهند ديد».

حديث‌

٩٩٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: امّت من، چهار دسته اند: دسته‌اى نماز مى‌گزارند؛ ولى در نمازشان غافل اند. براى اينان، «ويل» است و ويل، نام دركه‌اى از دركات دوزخ است.

خداوند متعال فرموده است: «پس ويل براى نمازگزاران است؛ آنان كه از نمازشان غافل اند».

دسته‌اى گاه نماز مى‌خوانند و گاه نمى‌خوانند. براى اينان، «غَى» است و غَى، نام دركه‌اى از دركات دوزخ است. خداوند متعال فرموده است: «آن گاه، پس از آنان، جانشينانى به جاى ماندند كه نماز را تباه ساختند و از هوس‌ها پيروى كردند. پس به زودى [سزاى‌] گم‌راهى [خود] را خواهند ديد». دسته‌اى هيچ گاه نماز نمى‌خوانند. براى اينان، «سَقَر» است و سَقَر، نام دركه‌اى از دركات دوزخ است. خداوند متعال فرموده است: «چه چيزى شما را به سقر در آورد؟ گفتند: از نمازگزاران نبوديم». و دسته‌اى هميشه نماز مى‌خوانند و در نمازشان نيز فروتن اند. خداوند- تبارك و تعالى- فرموده است: «بى گمان، مؤمنان، رستگار شدند؛ آنان كه در نمازشان فروتن اند».