شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦١٥ - ١٢/ ١ - ٢ اهتمام پيامبر صلى الله عليه و آله به اول وقت

خوراك و يا چيز ديگرى به تأخير نمى‌انداخت.

٩١٧. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شام و يا چيز ديگرى را بر نماز، مقدّم نمى‌داشت و وقت نماز كه مى‌رسيد، گويى خانواده و دوستى نمى‌شناسد.[١]

٩١٨. عدّة الداعى‌- به نقل از عايشه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با ما گفتگو مى‌كرد و ما با او گفتگو مى‌كرديم. هنگام نماز كه مى‌شد، گويا نه او ما را مى‌شناخته است و نه ما او را مى‌شناخته‌ايم.

٩١٩. سنن الدارقطنى‌- به نقل از جابر-: خوراك يا چيز ديگرى، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را از نماز مغرب به خود مشغول نمى‌كرد.

٩٢٠. صحيح البخارى‌- به نقل از اسود بن يزيد-: از عايشه پرسيدم: پيامبر ميان خانواده‌اش چگونه بود؟ گفت: در خدمت آنان بود و هنگامى كه وقت نماز فرا مى‌رسيد، به نماز مى‌ايستاد.

٩٢١. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از عايشه-: هيچ گاه نديدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نمازى را

[١]. در علل الشرائع چنين آمده است:« پيامبر خدا هر گاه خورشيد غروب مى‌كرد، چيزى را بر نماز مغرب مقدّم نمى‌داشت، تا اين كه آن را بخواند».