شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٠١ - ١١/ ٤ - ٥ بادهنوشى
٨٩١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس شراب بنوشد و آن را در شكمش قرار دهد، نمازش تا هفت روز قبول نمىشود و اگر در اين مدّت بميرد، كافر مرده است و اگر آن قدر بنوشد كه عقلش، اداى فرائض را نفهمد، نمازش تا چهل روز پذيرفته نمىشود و اگر در اين مدّت بميرد، كافر مرده است.
٨٩٢. ثواب الأعمال- به نقل از ابو صحارى-: از ايشان (امام صادق عليه السلام) در باره شرابخوار پرسيدم. فرمود: «تا آن گاه كه چيزى از آن در رگهايش باشد، نمازش قبول نمىشود».
٨٩٣. امام صادق عليه السلام: هر كس مست كنندهاى بنوشد، نمازش تا چهل روز قبول نمىشود و اگر در اين چهل روز بميرد، به مرگ جاهلى مرده است؛ ولى اگر به سوى خدا باز گردد، خدا نيز به سوى او باز مىگردد.
٨٩٤. الكافى- به نقل از حسين بن خالد-: به امام رضا عليه السلام گفتم: از پيامبر صلى الله عليه و آله برايمان روايت شده كه فرموده است: «هر كس شراب بنوشد، نمازش تا چهل روز برايش حساب نمىشود».
فرمود: «راست گفتهاند».
گفتم: چرا تا چهل روز، و نه كمتر و بيشتر، نمازش به حساب نمىآيد؟
فرمود: «خداوند، آفرينش انسان را تقدير كرد و او را در چهل روز نطفه قرار داد و سپس آن را به حالتى ديگر منتقل نمود و در چهل روز، علقه (خونِ بسته شده) نمود و پس از آن در چهل روز به حالت مُضغه (گوشت كوفته شده) در آورد و هنگامى كه كسى شراب مىنوشد، اثر آن تا چهل روز در سر استخوانهايش