الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٦ - ٢- ٥ درمان هاى عبادى

به ويژه نماز شب،[١٩٨] موجب برقرارىِ و ارتباط ناب بين انسان و خدا مى‌گردد. در نتيجه، از سويى نياز به خدا را تأمين مى‌كند و از سوى ديگر، با اتّصال به منبع قدرت، انسان را قوى و مطمئن مى‌سازد و از سوى سوم، زمينه درخواست از خداوند مى‌گردد. دعا[١٩٩] و همچنين روزه،[٢٠٠] از همين آثار برخوردارند. به همين جهت، پيشوايان بزرگ اسلام هنگام مشكلات و گرفتارى‌ها روزه مى‌گرفتند،[٢٠١] و نماز مى‌خواندند[٢٠٢] و دست به دعا برمى‌داشتند[٢٠٣] و در اين زمينه، دستورهايى نيز داده‌اند.[٢٠٤] در همين راستا برخى ذكرها نيز قرار دارند، از جمله استعاذه‌[٢٠٥] كه انسان را از شرّ عوامل منفى در پناه خدا قرار مى‌دهد و ايمن مى‌سازد؛ گفتن ذكر «لا حول و لا قوّة إلّاباللَّه»[٢٠٦] كه فرد را به بهترين تدبيرگر و عالى‌ترين منبع قدرت وصل مى‌كند؛ ذكر «يا رؤوفُ يا رحيم»[٢٠٧] كه هم انسان را به مهربانى خداوند اميدوار مى‌سازد و هم رأفت و رحمت خدا را جلب مى‌كند؛ تهليل‌[٢٠٨] كه فرد را به يكتايى خداوند در همه اين امور متوجّه مى‌سازد و يادآور مى‌شود كه جز او هيچ كس توان برطرف كردن مشكلات را ندارد.[٢٠٩]

[١٩٨]. ر. ك: ص ٢٦١( نماز شب).

[١٩٩]. ر. ك: ص ٢٦٣( درخواست از خدا).

[٢٠٠]. ر. ك: ص ٢٦١( روزه).

[٢٠١]. ر. ك: ص ٢٦١ ح ٣١٨.

[٢٠٢]. ر. ك: ص ٢٥٩ ح ٣١٢ و ٣١٤.

[٢٠٣]. ر. ك: ص ٢٥٩ ح ٣١٤ و ص ٢٦٧ ح ٣٢٦ و ص ٢٧٣ ح ٣٣٣.

[٢٠٤]. ر. ك: ص ٢٦٥- ٢٧٥.

[٢٠٥]. ر. ك: ص ٢٧٩( پناه بردن به خدا).

[٢٠٦]. ر. ك: ص ٢٨١( ذكر« لا حول و لا قوة إلّاباللَّه»).

[٢٠٧]. ر. ك: ص ٢٨٧( ذكر« يا رؤوف يا رحيم»).

[٢٠٨]. ر. ك: ص ٢٨٥( ذكر« لا اله الّا اللَّه»).

[٢٠٩]. در فرهنگ اسلامى از خداوند متعال به عنوان« كاشف الضُرّ( برطرف كننده سختى‌ها)» ياد شده كه باور به آن يكى از مراتب توحيد مى‌باشد( ر. ك: دانش‌نامه عقايد اسلامى: ج ٦ ص ٥٥٦ به بعد).