الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٠ - ج- غنيمت شمردنِ دَم

خير! حتّى چنين خيالى هم نبايد كرد؛ بلكه عقيده‌اش اين است كه بهترين وسيله تهيه مقدماتى براى آينده، اين است كه كار امروز را همين امروز آن هم به طور شايسته و دلپسند انجام دهيم؛ زيرا اين يگانه راهى است كه خوش‌بختى ما را در آينده نيز تأمين مى‌كند.

سرويليام آسلر در پايان سخنرانى خود، دانشجويان را تشويق كرد كه هر روز صبح، خود را با اين دعايى كه هر روز عيسى مسيح مى‌خواند، آغاز كنند: «خدايا، فقط نان امروز ما را بده».

متوجّه باشيد كه در اين دعا فقط از نان كفاف امروز صحبت به ميان آمده و از نان شب مانده ديروز شكايتى نشده است و نمى‌گويد خداوندا! امسال خشك‌سالى شده و محصول گندم خوب نيست و يك قحطى و گرانى در ادامه خواهد داشت. در پاييز چگونه نان خود را به دست آوريم؟ اى خداى من! تكليف زندگانى‌ام در آن موقع چه خواهد شد؟ بلكه فقط نان امروز را بخواهيم؛ براى اين كه آن مقدار نانى است كه در امروز مى‌توانيم بخوريم ...

ما پيوسته ميان دو ابديّت و دو فصل مشترك آنها زندگى مى‌كنيم. هر چه كوشش كنيم و هر چه غم بخوريم، غير ممكن است كه بتوانيم حتّى براى يك ثانيه در يكى از اين دو ابديّت زندگى نماييم. پس بايد ارزش همين نقطه برخورد يعنى «حال» را دانست و فقط در فكر استفاده از آن بود. هر چه در اين راه كوشش كنيم، جز درهم شكستن فكر و جسم خود نتيجه‌اى نخواهيم گرفت. پس چرا راضى به آن زمانى نشويم كه مى‌توانيم در آن زندگانى نماييم!

لوئى استيونسون مى‌گويد: «هر كس مى‌تواند بار خود را به هر سنگينى كه باشد تا شب بكشد. هر شخص قادر است كار خود را به هر سختى و مشقّتى هم كه باشد براى يك روز انجام دهد. هر موجودى مى‌تواند زندگى‌