الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠ - ١- ٥- ١ نگرانى هاى ناشى از آينده زندگى

اين سخن، كاملًا صحيح و قابل قبول است؛ امّا افزون بر اين، تجربه گذشته زندگى نشان مى‌دهد كه اكثر قريب به اتّفاق اين گونه نگرانى‌ها بيهوده بوده‌اند و به گفته صحابى بزرگوار ابوذر: «اندوه روزى كه به آن نمى‌رسم، مرا كشت!».[١٢٦]

دِيل كارْنِگى،[١٢٧] فصلى از كتاب خود را به تبيين قانونى اختصاص داده كه رعايت آن مى‌تواند بيشتر نگرانى‌ها را رفع كند. اين قانون، عبارت است از اين كه بر اساس حساب احتمالات، انسان در آينده زندگى، چند درصد ممكن است گرفتار مشكلاتى شود كه احتمال آن، باعث نگرانى‌هاى او مى‌گردد.

او مى‌گويد: «با گذشت زمان، كم كم دريافتم كه ٩٩ درصد از چيزهايى كه مرا ناراحت و نگران مى‌ساخت، هرگز به وقوع نخواهد پيوست .... من و شما چنانچه بتوانيم قبول كنيم كه با قانون" حدّ وسط" بفهميم كه تا چه اندازه نگرانى‌هاى ما مورد دارد، احتمالًا خواهيم توانست هم‌اكنون نُه دهم نگرانى‌هاى خود را برطرف نماييم».[١٢٨]

در اين باره، ره‌نمودهاى بسيار ارزنده و كارسازى از امام على عليه السلام نقل شده بدين مضمون كه انسان نبايد غصّه فردا و فرداهاى نامعلوم را بر مشكلات روز خود بيفزايد. او بايد باور كند كه اگر براى انسان فردايى در پيش باشد، خداى مهربان، او را كفايت خواهد كرد.[١٢٩] در غير اين صورت، نگرانىِ موهوم، او را به كارهايى وادار مى‌نمايد كه نگرانى‌هاى او را تشديد مى‌كند، و امكان بهره‌گيرى از فرصت امروز را از او سلب مى‌نمايد.[١٣٠]

[١٢٦]. ر. ك: ص ٢٠٥ ح ١٩٣.

[١٢٧]DaileCar negie

[١٢٨]. آيين زندگى: ص ٨٣.

[١٢٩]. نكته جالب، تفاوت تبيين امام و اسلام، با تبيين دِيل كارنگى است. او از راه حساب احتمالات، آن راتوضيح مى‌دهد و امام عليه السلام از راه توحيد و اتّكال به خداوند متعال!

[١٣٠]. ر. ك: ص ٢٠٣ ح ١٩١ و ١٩٢.