الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - و- درخواست شادمانى از خداوند

٤٧٥. امام زين العابدين عليه السلام: خداوندا! ... از كسانى قرارم بده كه عمرش را دراز و كردارش را نيكو گردانده‌اى و نعمتت را بر او كامل كرده‌اى و از وى خشنودى، و زندگى خوش، همراه پايدارترين شادمانى و كامل‌ترين كرامت و معيشتْ عطايش فرموده‌اى.

٤٧٦. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعا-: ديده‌ام را روشن و دلم را شادمان فرما!

٤٧٧. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعا-: اى كسى كه با ملكوتش همه چيز را از آنِ خود كرده و با جبروتش همه چيز را چيره خويش ساخته است! بر محمّد و خاندانش درود فرست و شادمانىِ روى آوردن به سوى خود را در قلب من، وارد گردان.

٤٧٨. امام صادق عليه السلام: خدايا! ... در تلاش و كوشش و شتاب به سوى آنچه دوست دارى و مى‌پسندى و در نشاط و شادمانى و تنْ‌درستى، نيكو يارى‌ام كن تا در بندگى و طاعت تو، آن گونه كه شايسته توست، به رضاى تو برسم!

٤٧٩. امام صادق عليه السلام: هر گاه به سفر رفتى، بگو: خداوندا! ... همچنين، از تو مى‌خواهم كه در آنچه از فرزندان و خانواده و دارايى و زندگى و عزيزانى كه دلواپس آنانم و نزديكان و برادرانم كه از خود بر جاى مى‌نهم، با نيكوترين چيزى كه مؤمنِ غايبى را جانشينى مى‌كنى، از من محافظت نمايى، در مراقبت از هر آنچه بايد پوشيده بماند و نگه‌دارى از هر تباهى‌اى و كمال‌يابىِ هر نعمتى و كفايت از هر ناخوشى‌اى و پوشاندن هر بدى‌اى و دور كردن هر گزندى و كامل شدن هر چيزى كه خشنودى و شادمانى مرا در همه كارهايم فراهم مى‌آورد.