الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٩ - الف- خوش رويى و گشادگى چهره

٢٨. امام على عليه السلام: گشاده‌رويى، كمند دوستى است.

٢٩. امام على عليه السلام: پديدآورنده دوستى، خوش‌رويى است.

٣٠. امام على عليه السلام: گشاده‌رويى، بخشيدن، نيكوكارى و سلام كردن، برانگيزاننده دوستىِ مردم است.

٣١. دعائم الإسلام: على عليه السلام، آن گاه كه مِخنَف بن سُلَيم ازْدى را براى جمع‌آورى زكات روانه ساخت، در سفارشى مفصّل، به او فرمان داد تا در امور پنهان و كارهاى ناپيدا از پروردگارش پروا كند، و مردم را با روى گشاده و خوى نرم ملاقات نمايد ....

٣٢. امام على عليه السلام‌- در نامه‌اش به محمّد بن ابى بكر، هنگامى كه فرمانروايى مصر را بر دوش وى نهاد-: در برابر شهروندان، فروتن باش و با ايشان نرمخويى و گشاده‌رويى نما و [حتى‌] در نگاه با گوشه چشم و نگاه خيره، ميانشان يكسان رفتار كن.

٣٣. امام على عليه السلام‌- در توصيف مؤمن-: او زيرك و هوشمند است. شادمانى او در رخسارش و اندوه وى درون قلب اوست.