الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٠ - ٣- ٣- ١- ٢ خوش اخلاقى

تأمين نيازهاى مادى زندگى، بلكه براى تأمين نيازهاى عاطفى‌مان، به انس گرفتن با ديگران نيازمنديم. بنا بر اين، انس با ديگران، يكى از عوامل مهم در شادابى است. در متون اسلامى، برخوردارى از مونس همراه (يعنى: دوست شايسته، فرزند صالح، همسر شايسته)،[٢٤٨] ديدار با نيكوكاران‌[٢٤٩] و برادران دينى‌[٢٥٠] و گفتگو با آنان، مايه آبادانى قلب مؤمن و موجب سرور و شادمانى وى مى‌شود.

روشن است اين هنگامى است كه ارتباط انسان با افراد صالح باشد، امّا انس با دوستان ناشايسته، هر چند ممكن است به طور موقّتْ موجب شادى گردد، با اين حال، قطعاً اين شادى، پايدار نيست و به اندوه خواهد انجاميد. همنشين بد، رهآوردى جز شرّ و بدى براى انسان نخواهد داشت. همنشينى با بدان، موجب آسيب‌ديدگى روح مى‌شود و انسان را با انواع بدى‌ها روبه‌رو مى‌كند.[٢٥١] از اين رو، مايه ناخرسندى و اندوه است؛ امّا همنشين خوب، مايه خير و بركت در دنيا و آخرت خواهد شد.[٢٥٢] لذا در متون دينى، از همنشينى با نيكان به عنوان يكى از عوامل شادى، ياد شده است.[٢٥٣]

٣- ٣- ١- ٢. خوش‌اخلاقى‌

پس از انتخاب، نوبت به چگونگى تعامل با ديگران مى‌رسد. يك تعامل اخلاقى،

[٢٤٨]. ر. ك: ص ٣٤٩ ح ٤٩٩.

[٢٤٩]. ر. ك: ص ٣٢٧ ح ٤٤٧.

[٢٥٠]. ر. ك: همان ح ٤٤٩.

[٢٥١]. دوستى در قرآن و حديث: ص ١٨١.

[٢٥٢]. دوستى در قرآن و حديث: ص ٣٨( فضيلت دوست و افزودن دوستان) ص ٣٣١( آثار دوستى).

[٢٥٣]. ر. ك: ص ٣١٧( انس با نيكان) و ص ٣٢٩ ح ٤٥١.