الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧ - ٢- ١- ٢ شناخت خدا
مؤثّر در آن را گرد نياوردهايم، نگرانى به خود راه ندهيم ... چارلز كترينك[١٤٧] در اين مورد گفته: مشكلى كه خوب تشريح و حلّاجى شده باشد، نصفش حل شده است».
وى در ادامه، از شخصى به نام گلن ليچفيلد نقل مىكند: «من اين حقيقت را دريافتهام كه پنجاه درصد نگرانىها چون به مرحله تصميم قطعى برسند، نابود مىشوند و چهل درصد بقيه نيز در جريان اجراى تصميم از بين مىروند. بنا بر اين، نود درصد نگرانىهاى من با طى اين چهار مرحله از بين مىروند:
١. دقيقاً مىنويسم كه چه چيز باعث نگرانىام شده است؛
٢. چه مىتوانم در اين باره انجام دهم؛
٣. تصميم خود را مىگيرم؛
٤. بى درنگ، آن تصميم را اجرا مىكنم».[١٤٨]
٢- ١- ٢. شناخت خدا
مىتوان گفت كه بهترين داروهاى پيشگيرى و درمان بيمارى نگرانىهاى ناروا، معرفت خداوند سبحان است. ديگر داروها، تا با اين دارو همراه نشوند، نمىتوانند تأثير چندانى در درمانِ اين بيمارى داشته باشند. در دعايى منسوب به امام زين العابدين عليه السلام آمده كه مىفرمايد:
كَيفَ أحزَنُ وأنتَ الكَريمُ؟... وكَيفَ أحزَنُ وقَد عَرَفتُكَ؟[١٤٩]
اين سخن، بدين معناست كه كسى كه آفريدگار خود را حقيقتاً بشناسد و با لطف و كرامت و مهر و رحمت او نسبت به آفريدهها آشنا باشد، نبايد احساس نگرانى كند؛ زيرا خداوند، جز خير و خوبى براى شخص باايمان، مقدّر نمىنمايد.
[١٤٧]CharlesK ettering .
[١٤٨]. آيين زندگى: ص ٥٣.
[١٤٩]. ر. ك: ص ٢١٤ ح ٢١١.