الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٣ - ٦/ ٥ شاد كردن كودكان بويژه يتيمان

٦/ ٥: شاد كردن كودكان بويژه يتيمان‌

٥٢٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت درى دارد به نام «شادمانى». جز كسى كه كودكان را شادمان كرده باشد، از آن وارد نمى‌شود.

٥٢٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در بهشت، خانه‌اى است به نام «خانه شادمانى». جز كسى كه كودكان يتيم مؤمنان را خوش‌حال كرده باشد، وارد آن نمى‌شود.

٥٢٥. المعجم الصغير- به نقل از انس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از شوخ‌طبع‌ترين مردمان با كودكان بود.

٥٢٦. إحياء العلوم: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه از سفر بازمى‌گشت، كودكان، او را در ميان مى‌گرفتند.

ايشان در جمعشان مى‌ايستاد. آن گاه فرمان مى‌داد تا آنها را به سويش بلند كنند.

يكى را كه بلند مى‌كرد، در آغوش مى‌گرفت و آن ديگرى را به دوش مى‌كشيد و دستور مى‌داد تا بعضى را يارانش بر دوش كشند. پس از آن، بسا كودكان به يكديگر فخر مى‌فروختند و يكى به ديگرى مى‌گفت: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مرا در حالى كه در آغوش خود داشت، حمل كرده، امّا تو را بر پشت خود. ديگرى مى‌گفت: فرمان به يارانش داده است تا تو را حمل كنند [حال آن كه مرا خود شخصاً حمل كرده است‌].

٥٢٧. المناقب‌، ابن شهرآشوب: على عليه السلام زنى را ديد كه مَشكِ آبى بر شانه داشت. مشك را از وى گرفت و آن را تا منزل آن زن، حمل كرد. سپس از حال آن زن پرسيد. زن گفت: على بن ابى طالب، همسر مرا به يكى از نقاط مرزى فرستاد و وى كشته شد و كودكان يتيم را برايم به جا نهاد، در حالى كه من چيزى ندارم و ناچار براى مردم، خدمتكارى مى‌كنم.

على عليه السلام بازگشت و شب را در اضطراب به سر بُرد. صبحگاهان، انبانى خوراك برداشت. يكى از يارانش گفت: آن را به من بده تا برايت حمل كنم.

فرمود: «روز قيامت، چه كس بار مرا برايم حمل خواهد كرد؟!».