الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٥ - و- درخواست شادمانى از خداوند
٤٦٦. امام صادق عليه السلام: خداوند به داوود عليه السلام وحى فرستاد: «اى داوود! به من دلشاد باش و با ياد من لذّت بجوى و به مناجات با من بهرهمند شو. پس به زودى، خانه را از نابهكارانْ تهى مىكنم و خشمم را بر ستمكارانْ قرار مىدهم».
٤٦٧. امام باقر عليه السلام- در توصيف فرزندان سراى آخرت-: از ياد خداوند، خسته نمىشوند.
ر. ك: ص ٢٤١ (فصل چهارم: درمان اندوه/ درمان اخلاقى/ رضايتمندى)
و دانشنامه قرآن و حديث: ج ٨ ص ٤٥١ (فصل يكم: انس با خدا).
ه- تلاوت قرآن
٤٦٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در دعايش-: خدايا! ما را ... كامياب از يادت و شادمان به كتابتْ قرار ده.
٤٦٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در دعايى كه آن را به على عليه السلام آموخت-: ... خدايا! با كتابت، ديدهام را روشن فرما و سينهام را بگشاى و دلشادم گردان.
٤٧٠. امام زين العابدين عليه السلام- در مناجاتش-: سَرورم! آن گاه كه از كتابت، گستره رحمت تو را بخوانيم، از نافرمانى كردن از تو هراسان مىشويم و از مهربانى كردنت شادمان.
و- درخواست شادمانى از خداوند
٤٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در دعا-: مرا با همه شادىها رو به رو گردان و در آيندهاى نزديك يا