الگوى شادى از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٥ - ز- آرزو
و- خشم
٨٨. امام على عليه السلام: آن كه بر كسى خشم گيرد و نتواند به آن كس آسيبى وارد كند، اندوهش طولانى و جانش در عذاب خواهد بود.
٨٩. امام على عليه السلام: فرمانبردار خشم بودن، مايه پشيمانى و گنهكارى است.
٩٠. امام على عليه السلام: از خشم بپرهيز كه آغاز آن، ديوانگى و فرجام آن، پشيمانى است.
ز- آرزو
٩١. امام على عليه السلام: بدانيد اى بندگان خدا! آرزو [ى خام و باطل] خرد را مىبَرَد، به وعده دروغ وا مىدارد، به غفلت تشويق مىكند و حسرت پديد مىآورد. پس آرزو را دروغ شماريد؛ كه آرزو، فريبدهنده است و آرزومند گنهكار.
٩٢. امام على عليه السلام: نتيجه آرزوها [ى باطل]، افسوس است.
٩٣. امام على عليه السلام: دستاورد آرزوها، افسوس است و ميوه آن، نابودى.
٩٤. امام صادق عليه السلام: از آرزو [ى خام و باطل] بپرهيزيد؛ زيرا آرزوها جلوه نعمتهايى را كه خداوند به شما داده، از بين مىبرند و آنها را در ديدگانتان ناچيز مىنمايند و شما را