یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩ - خانواده
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٥٩
کلاه و خانه و اتاق و اتومبیل و تلفن میسازد و دیگری انسان.
چیزی که هست اثر تربیت محسوس نیست که به چشم بیاید.
رسول اکرم فرمود: بعثت لاتمّم مکارم الاخلاق. هربرت اسپنسر انگلیسی میگوید:
هیچ کار به پایه شرکت در آدم سازی نمیرسد. علیهذا مادر که در دوران بارداری و دوران شیردادن و دوران کودکی طفل جسم و جان کودک را غذا میدهد، شخصیت اول را در آدم سازی دارد و کار انبیا را صورت میدهد.
١٥. در تربیت کودک چند مسئله است که باید مورد توجه قرار گیرد [١]:
محیط خانواده در تربیت کودک:
الف. محیط خانوادگی باید صاف و مساعد باشد. کودک «انظر الی من قال» است نه «الی ما قال»؛ یعنی قدرت تفکیک در او نیست، از طرفی در گفتههای تلقینی نمیتواند احتمال خلاف بدهد و اگر عمل خلاف دید نمیتواند علت آن را بفهمد و توجیه کند. از این رو گرفتار سرگیجه و تناقض روحی میگردد و نیمی از روحش به طرفی، نیم دیگر به طرف دیگر میرود.
مسئولیتهای پدر و مادر در تربیت فرزند:
آن تضاد روحی که راسل در کتاب امیدهای نو از آن بحث میکند در روح طفل پیدا میشود [٢]، یک کشمکش دردناک در روح او پیدا میشود.
ب. محبت هرچه زیادتر بهتر، اما ابراز محبت و به عبارت دیگر اعمال محبت باید عاقلانه باشد.
اعتدال در اظهار محبت:
از این رو نه باید با ابراز محبت زیاد بچه را لوس و ننر بار آورد و نه باید از وارد کردن فرزند در گود زندگی هراسید.
[١] رجوع شود به کتاب در تربیت برتراند راسل.[٢] رجوع شود به اوایل کتاب امیدهای نو.