یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٤٤ - یادداشت اخلاق و آداب سفر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٤٤٤

الّا فلا اقل من الانصاف و ان تکرمه کما یکرمک و تحفظه کما یحفظک و لایسبقک فیما بینک و بینه الی مکرمة فان سبقک کافاته و لاتقصر به عما یستحق من المودة تلزم نفسک نصیحته و حیاطته و معاضدته علی طاعة ربه و معونته علی نفسه فیما لا یهم به من معصیة ربه ثم تکون علیه رحمة و لاتکون علیه عذابا و لا قوة الّا باللَّه.

١٥. غزالی به نقل محجة البیضاء جلد ٤، صفحه ٤٢ میگوید: سفر یکی از موجباتی است که انسان به واقعیت اخلاقی خود پی میبرد و موفق به خودشناسی میشود. آنگاه میگوید:

سفر را سفر میگویند از آن جهت که پرده از روی اخلاق واقعی برمیدارد و ماهیت هرکس را به خود او و دیگران ظاهر میکند:

و انما السفر هو الذی یسفر عن الاخلاق و به یخرج اللَّه الخبأ فی السموات و الارض. و انما سمّی السفر سفراً لانه یسفر عن الاخلاق. و لذلک قیل للذی یعرف بعض الشهود: هل صحبته فی السفر الذی یستدل به علی مکارم الاخلاق؟ فقال: لا. فقال:

ما اراک تعرفه.

فایده سفر:

و کان بشر یقول: یا معاشر القرّاء، سیحوا تطیبوا فان الماء اذا کثر مقامه فی موضع تغیر.

در صفحه ٥٦ میگوید:

مقایسه سفر و معامله در حضر:

اذا اثنی علی الرجل معاملوه فی الحضر و رفقائه فی السفر، فلاتشکوا فی صلاحه.

فواید سفر:

انوری میگوید: