یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٥ - سعادت و بهجت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ٤٣٥

اللَّه ولی الذین امنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و الذین کفروا اولیاؤهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات.

در این آیه اولًا نور به لفظ مفرد و ظلمات به لفظ جمع آمده است و ثانیاً بیرون کننده از ظلمات به نور، واحد است و بیرون کننده از نور به ظلمات به لفظ جمع مذکر آمده است.

بهطور کلی از لحاظ اجتماع نیز چنین است. عوامل فساد متعدد است و راههای زیاد دارد ولی جامعه راهش به صلاح یکی بیش نیست.

تطبیق این اصل با اصل هندسی اینکه از یک نقطه به نقطه دیگر بیش از یک خط مستقیم نمیتوان رسم کرد ولی بینهایت خط منحنی قابل رسم است و اینکه در قرآن راه حق «صراط مستقیم» نامیده شده و اینکه همه راهها باید به یک شاهراه منتهی شود.

سعادت و بهجت

رجوع شود به سخنرانی رادیویی ماشین شده تحت عنوان بالا و به جزوه تدریسی کلاسهای مضاعف دوم معقول در سال ٤٠- ٤١ و سخنرانیهای ماشین نشده شب ١٨ و ١٩ محرم ٧٨ تحت عنوان «آیا عوامل سعادت مادی است یا روحی؟». خلاصه عناوین این سخنرانی:

١. آیا عوامل سعادت مادی است یا روحی؟ دو نظریه در این باب ٢. کلبیون در نظریه روحی افراط کردند، مبنا را بر قطع هرگونه احتیاج، و احتیاج را منشأ بدبختی شمردند. آنها گدامنش و ژولیده حرکت میکردند، به مردم بیاعتنایی میکردند و زخم زبان میزدند و این را آزادمنشی و صراحت میدانستند، به درد و مرض افتخار میکردند، فقر و درد و روح اجتماعی نداشتن را مایه مباهات میدانستند