یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦ - زن - نشوز، شقاق، قسمة

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٥، ص: ١٥٦

هو الصلح.

به این مضمون روایات متعدد وارد شده و همه آیه را همینطور تفسیر کردهاند. در آخرین روایت این باب وسائل دارد:

سئل ابوجعفر علیه السلام عن النهاریة یشترط علیها عند عقدة النکاح ان یأتیها ماشاء نهاراً او من کل جمعة او شهر یوماً و من النفقة کذا و کذا؟ قال: فلیس ذلک الشرط بشی ء. من تزوج امرأة فلها ما للمرأة من النفقة و القسمة و لکنه ان تزوج امرأة فخافت منه نشوزاً او خافت ان یتزوج علیها فصالحت من حقها علی شی ء من قسمتها او بعضها فان ذلک جایز لابأس به.

در وسائل روایاتی نقل میکند که معلوم میشود تفاوت گذاشتن میان زنان در مودّت، قهری است و در مقدار زاید بر واجب نیز مانعی ندارد و عدالت بهتر است. ولی از بعضی روایات فهمیده میشود که عدالت میان زنان که قطعاً در اینجا منظور مساوات است، واجب است. وسائل در صفحه ١١٦ بابی دارد تحت عنوان «جواز تفضیل بعض النساء علی بعض فی النفقة و استحباب التسویة».

٤. و روایت میکند از عبدالملک بن عتبة الهاشمی:

قال: سئلت اباالحسن علیه السلام عن الرجل تکون له امرأتان یرید ان یؤثر احداهما بالکسوة و العطیة، ایصلح ذلک؟ قال: لابأس و اجهد فی العدل بینهما.

٥. عن معمّر بن خلّاد، قال سئلت اباالحسن علیه السلام: هل یفضل الرجل نسائه بعضهن علی بعض؟ قال: لا و لابأس به فی الاماء.

روایت دوم برخلاف مدعای صاحب وسائل دلالت دارد و