شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٢١ - مقام قرب

تويى كه تأييد نمودى ، تويى كه پيروزى عطا كردى ، تويى كه درمان نمودى ، تويى كه سلامت همه جانبه عنايت فرمودى ، تويى كه گرامى داشتى »[١] .

و نيز براى آگاهى به گوشه اى از جود و كرم حضرتش ، واجب است با چشم دل به مفاهيم عرشى جملاتى از دعاى « ابوحمزه ى ثمالى » كه مناجات شبهاى ماه مبارك حضرت زين العابدين (عليه السلام) است بنگريم :

« آقاى من ، منم كودكى و كوچكى كه او را پروريدى ، منم نادانى كه دانايش نمودى ، منم گمراهى كه هدايتش فرمودى ، منم افتاده اى كه بلندى و رفعتش دادى ، منم ترسانى كه امانش بخشيدى و گرسنه اى كه سيرش نمودى و تشنه اى كه سيرابش كردى و برهنه اى كه لباسش پوشاندى و تهى دستى كه توانگرش كردى و ناتوانى كه نيرومندش ساختى و خوارى كه عزيزش نمودى و بيمارى كه شفايش دادى و درخواست كننده اى كه عطايش بخشيدى و گناهكارى كه گناهش را پوشاندى و خطاكارى كه ناديده اش گرفتى و اندكى كه بسيارش فرمودى و مستضعفى كه نصرتش دادى و رانده شده اى كه مأوايش بخشيدى »[٢] .

آرى ، سالك با درخواست اين دو وسيله ، و با اتصال به اين دو سبب ـ كه جود و كرم بى نهايت حضرت محبوب است ـ مى تواند به مقام قرب و شكر و ذكر برسد و در زمره ى مقربين و شاكرين و ذاكرين قرار گيرد .

مقام قرب

اين مقام برترين و آخرين مقام و مرتبه ى سالكين است كه با جود و كرمش در شئون زندگى سالك و با تخلّق راهرو به اخلاق حسنه و اجتناب از محرمّات ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ بلد الأمين : ٢٥٥ ، ذوالحجة ; مفاتيح الجنان : دعاى عرفه ، فلك الحمد والشكر يا من أقالَ عثرتى . . .

٢ ـ اقبال : ٧١ ، فصل فيما نذكره من أدعية . . . ; مفاتيح الجنان : دعاى ابو حمزه ثمالى ، أنا الصَّغيرُ الَّذي رَبَّيْتَه وَأنا الجاهِلُ الّذي عَلَّمْتَهُ .