شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٢٠ - أَنْ تُدْنِيَنِى مِنْ قُرْبِكَ وَأَنْ تُوزِعَنِى شُكْرَكَ وَأَنْ تُلْهِمَنِى ذِكْرَكَ

و اسباب رسيدن به اين مقامات ملكوتى را به انسان عطا نكند ، و آقايى و بزگوارى اش از راهرو راه ، دستگيرى ننمايد ، و به عبد نيازمندش براى عبور از حجاب هاى ظلمانى و نورانى كمك نكند ، و او را منزل به منزل و مقام به مقام پيش نبرد ، به اين مقامات معنوى و مراتب عرشى نخواهد رسيد ; به اين خاطر است كه دعا كننده جود و كرمش را به عنوان وسيله و سرمايه ى اصلى درخواست مى كند تا در پرتو تجلّى آثار اين دو صفت در تمام شئون زندگى اش بتواند به هر سه مقام واصل شود .

براى تماشاى اندكى از جود و كرم حضرت حق ، و توجّه به آثار اين دو صفت ، و جلوه اش در زندگى انسان ، لازم است به جملاتى از دعاى بى نظير « عرفه » حضرت سيد الشهداء (عليه السلام) با تأمل و انديشه دقت كنيم تا به اين حقيقت آگاه شويم كه : با اتصال به جود و كرم او و انفصال از ماسواى حضرتش ، مى توان به مقامات معنوى نايل شد .

« همه ى ستايش و سپاس ويژه ى توست ، اى كه لغزشم را ناديده گرفت و اندوهم را زدود و دعايم را مستجاب كرد و عيبم را پوشانيد و گناهم را آمرزيد و مرا به خواسته ام رسانيد و بر دشمنم پيروز گردانيد ، اگر نعمت ها و عطاها و بخشش هاى باارزشت را برشمارم ، هرگز نمى توانم به شماره آورم ، اى سرور و آقاى من ، تويى كه عطا كردى ، تويى كه نعمت دادى ، تويى كه احسان نمودى ، تويى كه زيبايى بخشيدى ، تويى كه فزونى دادى ، تويى كه كامل نمودى ، تويى كه روزى عنايت كردى ، تويى كه توفيق دادى ، تويى كه عطا فرمودى ، تويى كه بى نياز نمودى ، تويى كه ثروت بخشيدى ، تويى كه پناه دادى ، تويى كه كفايت كردى ، تويى كه راهنمايى نمودى ، تويى كه محافظت فرمودى ، تويى كه پرده پوشيدى ، تويى كه آمرزيدى ، تويى كه ناديده گرفتى ، تويى كه قدرت دادى ، تويى كه عزّت بخشيدى ، تويى كه يارى دادى ، تويى كه مساعدت فرمودى ،