شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤١ - دورنمايى از اشارات و لطايف بسم اللّه

كفّه اى ، كفّه ى آن سه نام سنگين تر آيد .

٧ ـ از حضرت رضا (عليه السلام) روايت شده : « بسم اللّه الرحمن الرحيم » به اسم اعظم حق از سياهى چشم به سپيدى آن نزديك تر است[١] .

بدون شك اگر دعا ـ بخصوص دعاى كميل ـ با اسم اعظم حق شروع شود ، يقيناً به اجابت مى رسد و خواننده اش همراه با خواسته هايش مورد پذيرش حق قرار مى گيرد .

« بسم اللّه » شراب طهورى است كه وقتى كام جان و گلوى قلب از دست ساقى عشق سركشد ، وجد و حال و نشاط و شورى بيرون از توصيف پيدا مى كند و مجذوب جاذبه ى معشوق مى شود و تا رسيدن به وصال محبوب سر از پا نشناخته بدون خستگى و مستى راه را طى مى كند .

از مى عشق مست خواهم شد ^^^ وز نگاهى ز دست خواهم شد

پيش بالاى سرو بالايى ^^^ خواهم افتاد و پست خواهم شد

غمزه ى يار اگر بود ساقى ^^^ باده ناخورده مست خواهم شد

گر از اين دست باده اى خواهد ^^^ مى كش و مى پرست خواهم شد

در ره او ز پاى خواهم ماند ^^^ رفته رفته ز دست خواهم شد

گرچه در عشق نيست گشتم « فيض » ^^^ باز از عشق مست خواهم شد[٢]

دورنمايى از اشارات و لطايف بسم اللّه

كلمه « اسم » بنا به اعتقاد بزرگان علم صرف و نحو برگرفته ى از « سمّو » به معناى رفعت و بزرگى و بلندى و برترى است .

[١] روايات ٤ تا ٧ در تفسير فاتحة الكتاب موجود است .

[٢] ديوان فيض كاشانى : ٢ / ٨٣٦ ، غزل ٤٢٤ .