شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١١٤ - وَبِسُلْطَانِكَ الَّذِى عَلاَ كُلَّ شَىْء

« وَبِسُلْطَانِكَ الَّذِى عَلاَ كُلَّ شَىْء »

وَبِسُلْطَانِكَ الَّذِى عَلاَ كُلَّ شَىْء

« و از تو درخواست مى كنم به سلطنت و فرمانروايى مطلق و همه جانبه ات

كه بر فراز همه چيز است » .

در سطور گذشته گوشه اى حقير و ناچيز از عظمت مملكت هستى را خوانديد . فرمانروايى بى چون و چرا ، او فوق ظاهر و باطن جهان و جهانيان است . تسلّط و چيره گى و قدرت او بر فراز همه چيز قرار دارد و همه چيز در همه ى شئون محكوم سلطنت و فرمانروايى آن سلطان مقتدر است .

هركس در اين جهان به حق و به خاطر شايستگى ، داراى فرمانروايى است فرمانرواييش عطا و بخشش خدا به اوست ، هرگاه اراده كند از او مى گيرد و در اختيار ديگرى قرار مى دهد .

فرمانروايان بايد فرمانروايى خود را شعاعى از سلطنت و حاكميت و فرمانروايى حضرت محبوب بدانند و جز به عدل و احسان فرمان نرانند كه اگر بيرون از دايره ى عدالت و احسان حكمرانى كنند ، در زمره ى ستمكاران قرار مى گيرند . و چنان كه در آيات قرآن آمده و تاريخ حيات هم اثبات كرده ، دست انتقام خدا كه بر فراز همه ى دستهاست ، آنها را دستگير مى كند و بدون اين كه بتوانند از خود مقاومتى نشان دهند به خاك ذلت و پستى دچار مى شوند و به كام