شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١٥٠ - شدت ترس و حياى زنى با ايمان

از مفاسد و معاصى است .

از امام صادق (عليه السلام) روايت شده :

الحَيَاءُ مِنَ الإِيمَانِ وَالإِيمَانُ فِى الجَنَّةِ[١] .

« حيا از ايمان و ايمان در بهشت است » .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود : از خدا حيا كنيد و حق حيا را رعايت نماييد . گفتند : يا رسول اللّه ! چگونه ؟ فرمود : از شما كسى شب را صبح نكند مگر اين كه اجل و موتش در برابر دو چشمش باشد ; و سر و آنچه را دربردارد چون چشم و گوش و زبان ، از حرام حفظ كند ; و شكم و آنچه را از طعام جمع مى كند از حرام نگاه دارد ; و قبر و پوسيدن بدن را در آن ياد آورد . و كسى كه آخرت را مى خواهد زينت و زيور فريبنده ى زندگى دنيا را واگذارد[٢] .

مردى به رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) گفت : مرا سفارش و وصيت كن . حضرت فرمود :

إِسْتَحْىِ مِنَ اللَّهِ كَمَا تَسْتَحْيِى مِنَ الرَّجُلِ الصَّالِحِ مِن قَوْمِكَ[٣] .

« از خدا حيا كن ، چنان كه از مرد شايسته اى از قومت حيا مى كنى . » .

شدت ترس و حياى زنى با ايمان

حضرت سجاد (عليه السلام) فرمود : مردى با خانواده اش از طريق دريا مسافرت كرد . كشتى آنان در ميان دريا شكست و از همه ى مسافرانى كه در كشتى بودند جز همسر آن مرد نجات نيافت . او بر تخته پاره اى از الواح كشتى نشست تا به يكى از جزيره هاى آن دريا پناهنده شد .

در آن جزيره مردى راهزن بود كه همه ى پرده هاى حرمت خدا را دريده بود .

[١] بحار الانوار : ٦٨ / ٣٢٩ ، باب ٨١ ، حديث ١ .

[٢] بحار الانوار : ٦٨ / ٣٣٣ ، باب ٨١ ، حديث ٩ .

[٣] بحار الانوار : ٦٨ / ٣٣٦ ، باب ٨١ ، حديث ٢٠ .