شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤٩٧ - خدمت به خلق

من با آن ، و دوست داشتن نيكان به خاطر دوستى من با آنان[١] .

روايت شده كه : خداى متعال در برخى از كتاب هاى آسمانى اش فرموده :

اى فرزند آدم ! من زنده اى هستم كه نمى ميرم ، در آنچه تو را به آن فرمان داده ام مرا اطاعت كن تا تو را زنده اى كه نمى ميرد قرار دهم .

اى فرزند آدم ! من به چيزى مى گويم باش بى درنگ موجود مى شود ، مرا بندگى كن تا تو را اينگونه قرار دهم كه به چيزى بگويى باش پس بى درنگ موجود شود[٢] .

در روايات ، حقايقى را به عنوان برترين عبادت شمرده اند :

معرفت به خدا و فروتنى نسبت به او ، تداوم انديشه در خدا و قدرتش ، گفتن « لا إله إلاّ اللّه » و « لا حول ولا قوّة إلاّ باللّه » ، اخلاص ورزيدن ، عفت نفس ، زهد ، تعقل ، اداى حق مؤمن ، سكوت ، حج ، روزه ، دعا ، چشم پوشى از محرمات ، پنهان نگاه داشتن بندگى ، فروتنى و خضوع ، اداى واجبات ، طلب حلال ، نرمى در سخن ، محبت و ولايت اهل بيت (عليهم السلام) .

خدمت به خلق

در احاديث قدسيه و ديگر روايات ، چنان ارزش و بهايى به مؤمن داده شده كه احترام به او را احترام به خدا به حساب آورده اند و توهين به او را توهين به خدا شمرده اند .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) از جبرئيل از قول حضرت حق نقل كرده :

مَن أهَانَ لِى وَلِيّاً فَقَدْ بارَزَنِى بِالْمُحَارَبَةِ[٣] .

[١] مستدرك الوسائل : ٩ / ١٩ ، باب استحباب الصمت ، حديث ١٠٠٨٥ .

[٢] مستدرك الوسائل : ١١ / ٢٥٨ ، باب وجوب طاعة اللّه ، حديث ١٢٩٢٨ .

[٣] بحار الانوار : ٦٧ / ١٦ ، باب ٤٣ ، حديث ٨ .