شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٧٢ - پوست

٢ ـ داراى غدّه هايى است كه ايجاد عرق مى كنند و آن را از بدن بيرون مى دهند تا حرارت بدن هميشه منظم باشد و بالا نرود .

٣ ـ داراى غدّه هاى روغنى است كه پيوسته موها و خود را تازه و نرم نگاه دارند .

٤ ـ در برابر حمله ى ميكروب هاى خارجى خط دفاعى كشور بدن است .

٥ ـ سم هايى را كه در بدن پيدا مى شود به وسيله ى عرق دفع مى كند و در اين كار به كليه ها كمك مى دهد .

٦ ـ از بيرون آمدن مايع هاى سودمند بدن جلوگيرى مى كند .

٧ ـ مركز حسّ لامسه است . همان حسّى كه سردى ، گرمى ، زبرى ، صافى ، نرمى ، سفتى ، ضخيمى و نازكى اجسام را به ما گزارش مى دهد .

پوست ، جسمى است كه رحمت خدا او را فرا گرفته و اگر اتصال به رحمت خدا نداشت ، اين همه فعل و انفعال سودمند در جهت حيات انسان در آن
انجام نمى گرفت .

اى كه درد مرا تويى درمان ^^^ اى كه راه مرا تويى پايان

كمر خدمتت به دل بستم ^^^ هر چه گويى به جان برم فرمان

داده ام تن به خدمت تو به دل ^^^ داده ام دل به طاعت تو به جان

هر چه خواهى بيار بر سر من ^^^ يك دمم از درت وليك مران

به خيال تو زنده است اين سر ^^^ به هواى تو زنده است اين جان

گر نه در سر خيال توست مقيم ^^^ ور نه در جان هواى توست روان

نيستم من ، به جز تن بى سر ^^^ نيستم ، غير قالب بى جان

يكدم ار وصل تو دهد دستم ^^^ مى دهم در بهاش جان و جهان

نه جهان خواهم و نه جان ، جانا ^^^ هم جهان « فيض » را تويى هم جان[١]

[١] ديوان فيض كاشانى : ٢ / ١١٣٩ ، غزل ٨٠١ .