شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤٤٦ - گريه و زارى

حضرت امام صادق (عليه السلام) فرمود :

مَا مِن شَىْء إلاّ وَلَهُ كَيلٌ أَو وَزنٌ إلاّ الدُّموعَ ، فَإِنَّ الْقَطرَةَ مِنهَا تُطْفِئُ بِحاراً مِن نار ، وَإِذا اغْرَوْرَقَتِ الْعَينُ بِمائِها لَم يَرْهَق وَجْهَه قَتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ ، فَإِذا فاضَت حَرَّمَهُ اللّهُ عَلَى النّارِ ، وَلَوْ أنّ باكياً بَكى فى أُمَّة لَرُحِمُوا[١] .

« چيزى نيست مگر آن كه براى آن كيل و وزنى است مگر اشكها ، كه قطره اى از آن دريايى از آتش را خاموش مى كند ، هنگامى كه ديده اشكش را جارى كند ، چهره ى صاحبش را سختى و ذلّت نرسد ، و چون بجوشد خدا آن چهره را بر آتش حرام مى كند ، و اگر گريه كننده اى در امّتى بگريد ، هر آينه به آن امت رحم خواهد شد » .

با تضرع باش تا شادان شوى *** گريه كن تا بى دهان خندان شوى

كه برابر مى نهد شاه مجيد *** اشك را در فضل با خون شهيد

هر تضرع كان بود با سوز و درد *** آن تضرع را اثر باشد به مرد

چون خدا خواهد كه غفارى كند *** ميل بنده جانب زارى كند

^ ^ ^

اى خنك چشمى كه آن گريان اوست *** وى همايون دل كه آن بريان اوست

آخر هر گريه آخر خنده ايست *** مردِ آخر بين ، مبارك بنده ايست

هر كجا آب روان ، سبزه بود *** هر كجا اشك روان ، رحمت شود

باش چون دولاب نالان چشم تر *** تا ز صحن جانت بر رويد خضر

اشك خواهى رحم كن بر اشك بار *** رحم خواهى بر ضعيفان رحم آر[٢]

يحيى بن معاذ مى گفت : هر كه در خواب بيند گريه مى كند در بيدارى شاد

[١] بحار الانوار : ٩٠ / ٣٣١ ، باب ١٩ ، حديث ١٤ ; ميزان الحكمه : ٢/٥٣٨ ، البكاء ، حديث ١٨٤١ .

[٢] مولوى ، مثنوى معنوى ، كژ ماندن دهان آن مردكى نام . . . .