شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٩٦ - وَخَضَعَ لَهَا كُلُّ شَىْء وَذَلَّ لَهَا كُلُّ شَىْء

« وَخَضَعَ لَهَا كُلُّ شَىْء وَذَلَّ لَهَا كُلُّ شَىْء »

وَخَضَعَ لَهَا كُلُّ شَىْء...

« و در برابر آن هر چيزى فروتنى نموده و همه چيز خوار شده است » .

همه چيز از موجودات غيبى تا موجودات شهودى ، از بزرگترين موجود معنوى و مادّى ، تا كوچك ترين مخلوق معنوى و مادى ، از عظيم ترين كهكشان و سيّاره و ثابت ، تا كوچك ترين اتمى كه هرگز با نيرومندترين دستگاه هاى علمى به چشم نيايد ، نسبت به قدرت و تواناييت فروتن و خاكسار و ذليل و خوارند ; همه مسخّر و فرمانبردارند و در برابر فرامين حكيمانه ات سر تواضع بر خاك ذلّت دارند و هميشه و همه جا براى فرمانبرداريت آماده و حاضرند و روح سرپيچى و حالت عصيان در احدى از آنها نسبت به دستوراتت وجود ندارد .

موجوداتى كه بى استثنا مقهور و مغلوب قدرت بى نهايت تواند ، همه ى وجودشان عين خضوع و محض ذلت است .

در فرازى از يك دعاى عارفانه و عاشقانه كه از قلب ملكوتى معصومى آگاه و موحّدى بينا بر زبانش جارى شده مى خوانيم :

« يقيناً تو ، آرى تو ، خدايى هستى كه به قدرت و تواناييت همه چيز را ذليل خود كردى و گردن همه چيز پيش قدرتت افتاده و خاضع است . آنچه بخواهى نسبت به همه چيز انجام مى دهى و به آنچه اراده فرمايى در مملكت وجود