شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٠٠ - خرابه ى هجران

« اَللَّهُمَّ إِنِّى أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِذِكْرِكَ »

اَللَّهُمَّ إِنِّى أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِذِكْرِكَ

« خدايا ! من به سبب ذكر تو به سوى تو تقرّب مى جويم » .

خرابه ى هجران

تعلّق بيش از اندازه ى قلب به امور مادى ، تا جايى كه آن امور چون حجابى سنگين بين عبد و رب شوند ، ميل بى اندازه به شهوات ، فرو رفتن در كام لذّات ، صرف همه ى دقايق و آنات و روزها و شبها و هفته ها و ماه ها براى بدست آوردن متاع حيات دنيا ، نشست و برخاست با بى خبران و غافلان ، جدا ماندن از اعمال شايسته و خيرات ، اسراف در پوشاك و خوراك ، تبذير در هزينه كردن اموال ، بى خبر بودن از مردم و اقوام ، سستى داشتن از انجام واجبات ، آلوده بودن به محرّمات ، تهى بودن از معارف و واقعيات ، همه و همه از نشانه هاى زيستن در خرابه ى هجران است .

خرابه اى كه ، جز مار و مور ، دغل كارى و حيله گرى ، حيوان صفتى و پستى ، شيطنت و بدمستى ، غارت و راهزنى ، دروغ و پشت هم اندازى ، ريا و خودنمايى ، غيبت و تهمت ، ربا و غصب ، شهوت و خيانت ، آلودگى و دنائت ، زنا و سرقت ، قتل و شرارت ، كبر و نخوت ، حرص و طمع ، بخل و حسد ، كينه و دشمنى ، خشم و غضب و گناه و معصيت چيزى در آن يافت نمى شود !!