شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٣٣١ - بدى حال

« نه چنين است كه آلودگان به سيّئات و رذايل مى پندارند ، بلكه اينان در روز قيامت از پروردگارشان محجوب اند » .

تأكيدى كه خداى مهربان بر تزكيه ى نفس از صفات رذيله و آراستنش به صفات حسنه دارد ، به هيچ تكليف و وظيفه اى ندارد . حضرت حق در قرآن مجيد پس از يازده سوگند به سعادت ابدى و رستگارى هميشگى اهل تزكيه و پيروز نشدن و نوميدى اهل رذايل اشاره فرموده است :

( قَد أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ^ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا )[١] .

از نشانه هاى بدى حال ، كورى چشم باطن ، و دورى از حقايق ، و كر بودن گوش از شنيدن نداى خدا و پيامبران ، و اختلال شامّه ى باطن از استشمام بوى
رحمت است .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

خَصلَتَانِ لاَ يَجْتَمِعانِ فِى مُؤْمِن : البُخلُ وَسُوءُ الخُلْقِ[٢] .

« دو خصلت در مؤمن جمع نمى شود : بخل و بدى اخلاق » .

حضرت على (عليه السلام) فرمود :

لاَ وَحْشَةَ أَوْحَشُ مِن سُوءِ الخُلْقِ[٣] .

« وحشتى وحشتناك تر از بدى اخلاق نيست » .

و نيز آن حضرت فرمود :

سُوءُ الخُلْقِ شَرُّ قَرين[٤] .

[١] شمس : ٩ ـ ١٠ .

[٢] شرح نهج البلاغه : ٦ / ٣٣٧ ; ميزان الحكمه : ٤ / ١٥٣٦ ، الخلق ، حديث ٥٠٩٧ .

[٣] غرر الحكم : ٢٦٥ ، حديث ٥٧٢٢ ; ميزان الحكمه : ٤ / ١٥٣٦ ، الخلق ، حديث ٥٠٩٨ .

[٤] غرر الحكم : ٢٦٤ ، حديث ٥٦٩٧ ; ميزان الحكمه : ٤ / ١٥٣٦ ، الخلق ، حديث ٥٠٨٩ .