شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٥٢ - ٣ ـ رضا و قناعت نسبت به رزق و روزى

أَرادَ بِمَيْسُورِها وَمَعْسُورِها وَلِيَخْتَبِرَ بِذلِكَ الشُّكْرَ وَالصَّبْرَ مِن غَنِيِّها وَفَقِيرِها[١] .

« . . . و روزى مردم را مقدّر فرمود و آن را براى برخى فراوان و براى بعضى ديگر اندك قرار داد و ارزاق را بر پايه ى تنگى و وسعت قسمت كرد و در اين تقسيم بندى عدالت به خرج داد تا هركس را بخواهد با فراوانى رزق و كمى و تنگى آن آزمايش كند و به اين وسيله ثروتمندان و تنگدستان را از جهت شكر نعمت و تحمل سختى در مجراى امتحان قرار دهد » .

از طرف ديگر مؤمن بايد به تقسيم عادلانه ى حضرت حق نسبت به رزق و روزى و آنچه سهم او شده است راضى و خوشنود باشد ، و از خشم گرفتن به تقسيم حق و سهم رزقش ، به ويژه اگر به او بنا بر مصلحت تنگ گرفته باشد ، راضى و خوشنود باشد و با اقتداى به امام عارفان و سرمشق مؤمنان ، على (عليه السلام)حال رضا و خوشنودى را به طور دائم براى سلامت دنيا و آخرتش از خدا بخواهد و با زارى و تضرّع به درگاه حضرت حق عرضه بدارد :

أَنْ تُسامِحَنى وَتَرْحَمَنى وَتَجْعَلَنى بِقِسْمِكَ راضِياً قانِعاً .

« پروردگارا ! نسبت به من نرمش و مدارا به خرج ده و مرا مورد رحمت قرار ده و به سهمى كه از روزى نصيب من نموده اى خوشنود و قانع ساز » .

امام مجتبى (عليه السلام) در اين زمينه مى فرمايد :

كَيْفَ يَكونُ المُؤمِنُ مُؤمِناً وَهُوَ يَسْخَطُ قِسمَه وَيُحَقِّرُ مَنْزِلَتَهُ وَالحاكِمُ
عَلَيْهِ اللّهُ . . .[٢] .

« چگونه مؤمن مؤ من است در حالى كه به سهم رزق و روزى اش ناخرسند است ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ نهج البلاغه : خطبه ى ٩١ ، ومن خطبة له تعرف بخطبة الأشباح . . . .

٢ ـ مشكاة الانوار : ٣٤ ، الفصل السابع ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٠٩٠ ، الرضا ، حديث ٧٢٩٥ .