شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١٨٣ - حسد

« چيزى كه ايمان را در عبد پابرجا مى كند چيست ؟ فرمود : پاكدامنى و پارسايى ; و چيزى كه ايمان را از او بيرون مى آورد كدام است؟ فرمود: طمع » .

امام هادى (عليه السلام) فرمود :

الطَّمَعُ سَجِيَّةُ سَيِّئَةٌ[١] .

« طمع صفت زشتى است » .

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

إِن أَرَدتَ أَنْ تَقَرَّ عَيْنُكَ وَتَنالَ خَيرَ الدُّنْيا وَالآخِرَةِ ، فَاقْطَعِ الطَّمَعَ عَمَّا فِى أَيْدِى النَّاسِ[٢] .

« اگر مى خواهى شاد و خوشحال باشى و به خير دنيا و آخرت برسى ، از آنچه در دست مردم است قطع طمع كن » .

حضرت على (عليه السلام) فرمود :

مَنْ أَرَادَ أن يَعِيشَ حُرّاً أَيّامَ حَيَاتِهِ فَلا يُسْكِنَ الطَّمَعَ قَلْبَهُ[٣] .

« كسى كه مى خواهد همه ى دوران زندگيش آزاد زيست كند ، طمع را در قلبش جاى ندهد » .

حسد

از صفات فوق العاده زشت و خصلت هاى بسيار بد ، حسد است .

اهل تحقيق مى گويند : حسد اين است كه : نعمتى را در دست كسى مشاهده كنى و آرزوى از بين رفتنش را داشته باشى ! حسد ، در حقيقت ناخشنودى از

[١] بحار الانوار : ٦٩ / ١٩٩ ، باب ١٠٥ ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣١٠ ، الطمع ، حديث ١١١٨٨ .

[٢] خصال : ١ / ١٢١ ، حديث ١١٣ ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣١٠ ، الطمع ، حديث ١١١٩٧ .

[٣] مجموعه ى ورام : ١ / ٤٩ ، باب الطمع ; ميزان الحكمه : ٧ / ٣٣١٢ ، الطمع ، حديث ١١٢١٣ .