شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٣٢٧ - ٢ ـ دورى از مقام قرب

را بخوانند ، زيرا از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) شنيدم هركس هر شب سوره ى واقعه را بخواند هرگز فقر و فاقه به او نخواهد رسيد .

گفتگوئى با اويس قرن

عطار در « تذكرة الاولياء » از هرم بن حيان روايت مى كند كه : هرم گفت : هنگامى كه مقام شفاعت اويس قرن را شنيدم آرزوى ديدار او بر من چيره شد ، به كوفه آمدم و در جستجوى او شدم تا وى را يافتم كه در حال وضو گرفتن بود ، گفت : اى پسر حيان چه چيزى سبب آوردن تو به اين مكان شد ؟ گفتم : عشق انس گرفتن با تو . گفت : هرگز گمان نمى كنم كسى كه خدا را شناخت با غير او انس گيرد . گفتم : مرا وصيتى كن . گفت : اى پسر حيان ! چون به خواب روى مرگ را زير بالش خود دان ، چون بيدار شدى مرگ را پيش روى خود بين . اى پسر حيان ! در كوچكى و كمى گناه نظر مكن ، بلكه نسبت به بزرگى خدا نگران باشد كه در برابر چه خدايى عاصى شده اى ، چه اين كه هرگاه گناه را كوچك شمارى خدا را كوچك شمرده اى !!

٢ ـ دورى از مقام قرب

گفته اند : منظور از بلاى بزرگ ، دورى از مقام قرب حضرت حق است ، مقامى كه به وسيله ى ايمان و عمل صالح و اخلاق حسنه به دست مى آيد ، مقامى كه در آن مقام ، رضايت و خوشنودى حق به انسان مى رسد ، مقامى كه در قيامت سبب همنشينى انسان با پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان مى شود .

آنان كه همواره از اين مقام دور مى شوند ، عاقبت به جايى مى رسند كه در آنجا از انسانيت و آدميت و ايمان و عمل صالح و اخلاق خوب و پسنديده خبرى نيست . آنجا جاى شياطين و چهارپايان و حيوانات وحشى و درنده است . آنجا جايى است كه از انسان جز ستم و بيدادگرى و فسق و فجور و معصيت و گناه