شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٣٠ - مقام شكر

« شكر ، اقرار به نعمت ظاهرى و باطنى و شناخت نعمت دهنده و هزينه كردن نعمت در امورى است كه دارنده ى نعمت به آن مأموريت يافته است » .

از حضرت صادق (عليه السلام) روايت شده است :

شُكْرُ النِّعْمَةِ إِجْتِنابُ الْمَحارِمِ[١] .

« شكر نعمت دورى كردن از همه ى محرمّات است » .

وجود مبارك حضرت سيد الشهداء (عليه السلام) در پايان خطبه ى شب عاشوراى خود از پيشگاه پروردگار درخواست كردند :

فَاجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرين[٢] .

« پروردگارا ! ما را از شكرگزاران قرار ده » .

راغب اصفهانى مى گويد : شكر داراى سه مرتبه است : قلبى ، زبانى ، عملى .

قلبى ، شناخت نعمت دهنده و نعمت است . زبانى ، اعتراف و اقرار به نعمت است . عملى ، خرج كردن نعمت و مصرف كردن آن در امورى است كه خدا به آن دستور داده است .

از حضرت صادق (عليه السلام) روايت شده است كه به موسى وحى شد :

يا مُوسى ! اشْكُرنِى حَقَّ شُكْرِى . فَقَالَ : يَا رَبِّ ! وَكَيْفَ أَشْكُرُكَ حَقَّ شُكْرِكَ وَلَيْسَ مِن شُكْرِكَ إِلاَّ وَأَنْتَ أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَىَّ ؟ قَالَ : يَا مُوسى ! الآنَ شَكَرْتَنِى حَيث عَلِمْتَ أَنَّ
ذلِكَ مِنّى[٣] .

« اى موسى ! آن گونه كه سزاوار و شايسته ى من است مرا شكر كن . عرضه داشت : پروردگارا ! چگونه آن گونه كه سزاوار و شايسته ى توست تو را شكر ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ كافى : ٢ / ٩٥ ، باب الشكر ، حديث ١٠ .

٢ ـ الارشاد : ٢ / ٩١ .

٣ ـ كافى : ٢ / ٩٨ ، باب الشكر ، حديث ٢٧ ، با كمى اختلاف ; نفحات الليل : ٦٨ .