شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١٧١ - ريا

مَن دَخَلَهُ العُجبُ هَلَكَ[١] .

« هركه دچار خودپسندى شود به هلاكت مى رسد » .

و آن حضرت فرمود :

مرد دانايى نزد عابدى آمد و به او گفت : چگونه نماز مى خوانى ؟ پاسخ داد : از چون منى مى پرسند كه چگونه نماز مى خوانى ؟ من از ابتدا چنين و چنان خدا را عبادت مى كنم . گفت : گريه ات چگونه است ؟ گفت : به اندازه اى گريه مى كنم كه اشكم روان شود . آن دانا گفت : به راستى اگر بخندى و از خدا ترسان باشى بهتر است كه گريه كنى و به خود ببالى ، راستى هركه بر خود ببالد هيچ كردارى از او بالا نرود[٢] .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

خداى عز و جل به داود فرمود : اى داود ! گنهكاران را مژده ده و صدّيقان را بترسان . عرض كرد : چگونه گنهكاران را مژده دهم و صديقان را بترسانم ؟ فرمود : اى داود ! به گنهكاران مژده ده كه من توبه پذيرم و از گناه عفو مى كنم و صديقان را بترسان كه مبادا به اعمال خود عجب ورزند و خودپسند شوند ، زيرا من هيچ بنده اى را پاى حساب قرار ندهم جز آنكه هلاك باشد[٣] .

ريا

خودنمايى در عمل و انجام عبادت و كار خير به خاطر جلب نظر مردم حرام و مورد خشم خداست .

قرآن مجيد ، گروهى از نمازگزاران را به سبب ريا مورد نفرت قرار داده مى فرمايد :

[١] كافى : ٢ / ٣١٣ ، باب العجب ، حديث ٢ .

[٢] كافى : ٢ / ٣١٣ ، باب العجب ، حديث ٥ .

[٣] كافى : ٢ / ٣١٤ ، باب العجب ، حديث ٨ .