شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢١٥ - معنى شفاعت

و حالى پريشان دست به دعا برمى دارد و در كمال فروتنى و انكسار مى گويد : وَأَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَى نَفْسِكَ .

معنى شفاعت

اهل معرفت ، به اين حقيقت توجه دارند كه : شفاعت عبارت از يارى دادن وجودى قوى و نيرومند ، به موجودى ضعيف و ناتوان است ; كه اين موجود ناتوان ، درحدّى از معرفت و ايمان و عمل صالح و اخلاق حسنه برخوردار است . ولى ناتوانى او سبب لغزش و گناه او شده است ، البته نه گناهى كه چراغ محبت و معرفت و ايمان و عملش را خاموش كرده باشد ، بلكه گناهى كه قدم او را براى رسيدن به كمال معنوى سست كرده و او را از رسيدن به بهشت محروم نموده است ، و پروردگار از روى لطف و رحمتش مقام شفاعت را قرار داده است تا شفيع قوى و نيرومند از طريق آبرو و معنويتش به گناهكار مؤمن كمك دهد تا در دنيا از اسارت گناه نجات يابد و در راه كمال قرار گيرد و در آخرت از كيفر گناه مصون ماند .

بنابراين ، شفاعت در قيامت شامل كافران ، مشركان ، معاندان ، منافقان و بريدگان از ايمان و عمل صالح نمى شود ; چنان كه در قرآن مجيد به اين حقيقت اشاره شده است :

( كُلُّ نَفْس بِما كَسَبَتْ رَهينَةٌ ^ إِلاّ أَصْحابَ اليمَينِ ^ فى جَنّات يَتَسآءَلونَ ^ عَنِ الْمجُرِمينَ ^ ما سَلَكَكُمْ فى سَقَرَ ^ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ المُصَلِّينَ ^ وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ المِسْكينَ ^ وَكُنّا نَخُوضُ مَعَ الخآئِضِينَ ^ وَكُنّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ^ حَتَّى أَتانَا اليَقِينَ ^ فَما تَنْفَعَهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعينَ )[١] .

[١] مدثر : ٣٨ ـ ٤٨ .