شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٢٣ - مقام قرب

قرب است . چون كسى آنها را به قصد قربت و با رعايت همه ى شرايط انجام دهد به آن مقام والا و مرتبه ى بالا خواهد رسيد و اراده اش در اراده ى حق ، فانى خواهد شد و در باطنش جز اراده ى خدا نخواهد ماند ، پس هرگاه بخواهد مى تواند كار خدايى انجام دهد .

سالك ، هنگامى كه با قدم طاعت و عبادت به سوى حضرت حق حركت كند ، به هر قدمى كه برمى دارد رحمت خدا و اسماء حسنى و اوصاف علياى حضرت او با سرعتى غيرقابل مقايسه با حركت سالك به سالك نزديك مى شود ، چنان كه در حديث قدسى آمده :

مَن تَقَرَّبَ إِلَىَّ شِبْراً تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعاً ، وَمَنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعاً تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعاً ، مَنْ أَتَانِى مَشْياً أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً[١] .

« كسى كه يك وجب به من نزديك شود من به اندازه ى يك ذراع[٢] به او نزديك مى شوم ، و كسى كه به اندازه ى يك ذراع به من نزديك شود ، من به اندازه ى يك باع[٣] به او نزديك شوم ، و هركس قدم زنان به سوى من آيد ، من هروله كنان به سوى او آيم ! »

آرى ، نتيجه ى طاعت و عبادت ، نزديك شدن عبد به مولا و نزديك شدن مولا به عبد است كه در آيات و روايات از اين حقيقت تعبير به « مقام قرب » شده و رسيدگان به اين مقام را « مقرّبين » ناميده اند .

اهل دل ، همه ى افعال و صفات مقربين را فانى در افعال و صفات خدا مى دانند و اراده ى مقربين را اراده ى خدا مى شمارند و گفتار مقربين را پرتوى از گفتار خدا به حساب مى آورند . نظر اهل دل نسبت به مقربين برگرفته از روايات ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ مستدرك الوسائل : ٥ / ٢٩٨ ، باب استحباب ذكر اللّه ، حديث ٥٩١٠ ; نفحات الليل : ٦٦ .

٢ ـ ذراع : طول آرنج تا سر انگشت دست .

٣ ـ باع : طول بين سر انگشتتان دو دست راست و چپ كه به طور افقى باز باشد .