٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٠ - فقه در نگاه روشنفكران (١) مسعود امامى

با اثبات سازگارى مدنيّت و اصول شريعت، سعى مى‌كند پشتيبانى عنصر روحانى را در پيش بردن اصلاحات و اخذ تمدن اروپايى جلب كند. (٢٤)

او سپس در دفاع از شيوه ملكم تأكيد مى‌كند كه مصلحت انديشى ملكم خان كاملاً درست بود وتاريخ نهضت مشروطيت، سهم مهم طبقه روحانى را در جريان آن حوادث نشان داد. (٢٥)

دفاع سرسختانه از شريعت اسلام

روشى كه ملكم خان برگزيده بود سبب شد كه او در آثارش گرفتار تناقض‌گويى‌هاى فراوانى شود. (٢٦) او كه از افشاگرى تاريخ غافل بود، به اعتبار مخاطبان گوناگونش، گفتارها و نوشتارهاى متناقضى از خود به جاى گذاشت. در بيشتر آثار خود و به خصوص روزنامه قانون كه مخاطب آن، عموم مردم بودند به گونه مبالغه‌آميزى از قوانين اسلام و علماى دينى دفاع و تمجيد مى‌كند. او اصرار مى‌ورزد كه «بهترين و كامل‌ترين قوانين روى زمين» (٢٧) و «اكمل تدابير و منبع جميع فيوض هستى» (٢٨) و «كلّ حقايق دنيا» (٢٩) و «جامع اصول ترقى» (٣٠) و «كلّ معارف عالم» (٣١) در اسلام و شريعت آن است. سپس ترجيع بند ديگرى را پيوسته تكرار مى‌كند كه ما هدفى جز اين نداريم كه «اصول شريعت اسلام» (٣٢)؛ يعنى «آن اصولى را كه خد


(٢٤) نورايى، فرشته، تحقيق در افكار ميرزا ملكم خان، ص ٤٤.
(٢٥) همان، ص٧٥.
(٢٦) حائرى، عبدالهادى، تشيّع و مشروطيت در ايران، ص ٤٤.
(٢٧) ملكم خان، اصول تمدن، رساله غيبيّه، ص ٦٤؛ همچنين مراجعه شود به: ملكم خان، روزنامه قانون، شماره ١، ص٢ و ٤؛ شماره ١١، ص٢.
(٢٨) ملكم خان، روزنامه، قانون، شماره ٩، ص١.
(٢٩) همان، شماره ٢٥، ص٢.
(٣٠) همان، شماره ٢٦، ص٤.
(٣١) همان، شماره ٢٩، ص٤.
(٣٢) همان، شماره ٩، ص٣، شماره ١١، ص١، شماره ٢٦، ص ٢، شماره ٢٩، حجّت، ص١؛ ملكم خان، اصول تمدن، رساله غيبيّه، ص٥٩.