٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨٠ - تنجيم و ستارهشناسى آیة الله سيد محسن خرازى

از شما بدگويى نكنند... به من خبر ده: آيا شما قبل از من مى‌ميريد يا من قبل از شما، زيرا شما از علم نجوم آن را مى‌دانيد؟ حضرت به او فرمودند: «آيا به من امان مى‌دهى تا بگويم؟ گفت: در امانى. حضرت فرمود: من قبل از تو مى‌ميرم، دروغ نگفتم و به من دروغ گفته نشده وفاتم نزديك است. (٢٠)

٩. از ابن ابى عمير روايت شده كه مى‌گويد:

كنت أنظر في النجوم و أعرفها و أعرف الطالع، فيد خلني من ذلك شى‌ء فشكوت ذلك إلى أبي الحسن موسى بن جعفر (ع)، فقال: إذا وقع في نفسك شى‌ء فتصدّق على أوّل مسكين ثمّ امض؛ فإن اللّه‌ يدفع عنك؛

مدتها بود كه من در ستارگان مى‌نگريستم و آنها را مى‌شناختم و طالع مى‌دانستم، گاهى از اين كار احساس بدى در دلم خطور مى‌كرد، تا اين كه آن را با امام موسى بن جعفر(ع) در ميان گذاشتم، حضرت فرمودند: «وقتى چيز بدى به دلت خطور كرد، به اوّلين مسكينى كه ديدى صدقه بده، سپس بگذر، خداوند آن را از تو دفع خواهد كرد». (٢١)

علامه مجلسى در مرآة العقول مى‌گويد: شيخ صدوق در فقيه با سند صحيحى اين روايت را از ابن ابى عمير نقل كرده است، (٢٢) ولى در صحت سند حديث جاى تأمل و اشكال است.

ادله منع

در مقابل، رواياتى نيز وجود دارند كه بر مذموم بودن علم نجوم و تشبيه منجّم به كاهن و جادو گر دلالت دارند، از جمله: موثقه نصربن قابوس كه در كتاب خصال روايت شده است:


(٢٠) جامع الاحاديث، ج١٧، ص٢٢٩.
(٢١) من لايحضره الفقيه، ج٢، ص٢٦٩، ح٢٤٠٦.
(٢٢) مرآة العقول، ج٢، ص٤٧٨.