ذكرت النجوم عند أبي عبداللّه‌ (ع)، فقال: ما يعلمها إلاّ أهل بيت بالهند و أهل بيت من العرب؛ نزد امام صادق(ع) اسمى از نجوم بردم، حضرت فرمودند: كسى جز خانواده‌اى در هند و خانواده‌اى از عرب آن را نمى‌داند» (١٠).

٦. محمد و هارون ـ دو پسر سهل ـ به امام صادق(ع) نامه‌اى نوشتند و در آن پرسيدند: پدر و جدّ ما نجوم مى‌دانستند، آيا نظر در نجوم جايز است؟ حضرت در پاسخ فرمودند: آرى. (١١)

٧. در كمال الدين آمده است: اين دو برادر نامه‌اى ديگر براى حضرت نوشتند كه: ما پسران نوبخت منجّم در گذشته نامه‌اى نوشتيم و پرسيديم كه آيا نظر در نجوم جايز است و شما در پاسخ فرموديد: بلى، در حالى كه منجمان در صفت و چگونگى فلك اختلاف دارند... امام(ع)در پاسخ نوشتند: بلى جايز است مادامى كه شخص را از توحيد خارج نسازد. (١٢)

٨. در جامع الاحاديث به نقل از كتاب نَزهة الكرام و بستان العوام (١٣) آمده است:

«روايت شده كه هارون الرشيد به دنبال امام موسى بن جعفر(ع) فرستاد و او را نزد خود خواند، هنگامى كه ايشان حاضر شدند، هارون به امام (ع) گفت: مردم، شما ـ فرزندان فاطمه(سلام اللّه‌ عليها) ـ را به علم نجوم نسبت مى‌دهند و شما اين علم را خوب مى‌شناسيد، ولى فقهاى عامّه مى‌گويند: «پيامبر اكرم(ص) فرموده است: هنگامى كه از اصحاب من سخن به ميان آمد، ساكت شويد و اگر از قَدَر، سخنى به ميان آمد سكوت كنيد و اگر از نجوم چيزى گفتند سكوت كنيد».

(١٠) همان، ص ٢٢٨.
(١١) همان.
(١٢) همان.
(١٣) مؤلف اين كتاب، محمد بن الحسين بن الحسن الرازي.