فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٧
نويسنده، دو ادعا را به وضوح مطرح كرده و در سراسر نوشتار خود بر آن تأكيد كرده است:
يك. در روايات، درباره عزادارى بر امام حسين(ع) هيچگونه توصيهاى جز گريه بر ايشان نشده است. وى در اين مورد نوشته است:
«در هيچ يك از فرمايش معصومين(عليهمالسّلام) پيرامون فضيلت عزادارى بر امام حسين (ع) به امرى غير از گريه كردن توصيه نشده است. اگر رواياتى كه در ثواب و پاداش تعزيه بر سالار شهيدان وارد شده است، مطالعه شود، هيچ توصيهاى غير از گريستن و زيارت كردن قبر مطهرشان ديده نخواهد شد.» (فقه اهل بيت(ع)، ش ٤٨، ص ١٩٨)
دو. انجام دادن اعمالى كه به اصطلاح ايشان نامتعارف و مخالف متانت است، مانند لطم(به سر و صورت و سينه زدن)، كوبيدن سر به ديوار، مطلقا حتى در عزادارى سالار شهيدان(ع) حرام است و بايد ترك شود.
وى در اين باره مىنويسد:
«.... حتى در عزاى امام حسين(ع) نيز نبايد اعمال منافى با متانت انجام داد و صرف اينكه زنان حاضر در كربلا اقدام به لطم و امثال آن كردهاند دليل بر جواز نمى شود؛ زيرا اين عمل نتيجه شرايط بسيار دشوارى بوده كه بر آنها تحميل شده و آنها نيز طبق طبيعت زنانه خودشان بى تابى كردهاند«.(همان، ص٢٠٥)
در جاى ديگر افزوده است:
«... خدش ، لطم، كندن مو مطلقاً حرام است و حتى در برخى موارد موجب كفاره نيز مىشود».(همان، ص٢١٢)
و نيز گفته است:
«روشن شد كه برخلاف تصور رايج در مورد قمه زنى و امثال آن، حرمت اين اعمال، حكم ثانوى نيست، بلكه در مرحله نخست مبتنى بر حكم اولى است و اگر در گذشته برخى از علما بر اساس ضرورتهاى ثانوى، فتوا به جواز دادهاند، امروزه چون نه عاشورا تهديد به انكار مىشود و نه تعطيلى قمه زنى