٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٧ - علاّمه حلّى (ره) و ريشههاى شكلگيرى مكتب سند در تفكر امامى حيدر حبّ اللّه

يا از اهل سنت (١١١) و غُلات (١١٢) و زيديه (١١٣) بودند يا اشكال و نقصى در خود روايت ديده مى‌شد ـ رد كرد.

براى آشنايى خواننده عزيز با پيامدهاى شيوه عملى صاحب المدارك كه به عنوان عصاره دست آوردهاى مكتب علاّمه و شهيد اوّل و دوم، بعدها سبب آشفتگى اخباريين شد، نمونه هايى را تقديم مى‌كنيم:

سهل بن زياد كه صاحب المدارك او را سنّى مى‌داند، (١١٤) تعداد رواياتى كه در كتب اربعه از او نقل شده به ٢٣٠٤ مى‌رسد. (١١٥) از على بن ابى حمزه بطاينى كه گفتيم صاحب المدارك او را واقفى مى‌داند در كتب اربعه ٥٤٥ روايت (١١٦) و نيز از حسن بن فضّال در اين كتابها ٣٢١ روايت نقل شده است. (١١٧) همچنين از زرعه ٣١٨ روايت، (١١٨) محمد بن حسن بن شمّون ١٤٠ روايت، (١١٩) داوود رقى مغالى ٦٦ روايت، (١٢٠) از مفضل بن عمر كه خيلى‌ها او را غير امامى مى‌دانند ١٠٦ روايت نقل شده است. (١٢١) وضع در مورد سماعه كه ٢٢٢ روايت (١٢٢) از او نقل شده نيز همين گونه است. همچنين ٧٩٧ روايت (١٢٣) از محمد


(١١١) مدارك الأحكام، ج١، ص١١١ و ج٤، ص١٥٦، ٣٨٩، و ج٧، ص٤٢٤، نهاية المرام، ج٢، ص١٠٢، ٣٥٧.
(١١٢) مدارك الأحكام، ج٢، ص٢٦٥.
(١١٣) همان، ج٢، ص٨٥و ج٤، ص٣٢٩.
(١١٤) همان، ج٧، ص٤٢٤.
(١١٥) ابوالقاسم خويى، معجم رجال الحديث، ج٨، ص٣٤١ و ٣٤٢.
(١١٦) همان، ج١١، ص٢٢٧.
(١١٧) همان، ج٥، ص٥٠ و ٧٩.
(١١٨) همان، ج٧، ص٢٥٨ و٢٦٣.
(١١٩) همان، ج١٥، ص٢٢٤.
(١٢٠) همان، ج٧، ص١٣٥.
(١٢١) همان، ج١٨، ص٢٩٠.
(١٢٢) همان، ج٨، ص٣٠١.
(١٢٣) همان، ج١٦، ص١٣٨ و محمد بن سنان ضعيف است در نزد صاحب المدارك، چنان كه در مدارك الاحكام، ج١، ص٥٠ آمده است.