براين اساس، اگر نبود روايت عمربن اذينه كه فى الجمله مقتضى تفصيل است و اگر نبود اجماعى كه گذشت و گفتيم قدر متيقن آن محروميت زوجه از عين عقار است نه قيمت آن و آن هم در خصوص زوجه بدون فرزند است، فتواى ابن جنيد اثبات مى‌شد. و هرگاه در ارث بردن زوجه از عين عقار احتمال يا خطر تباه شدن ميراث ساير ورثه باشد، قول سيد مرتضى در خصوص زوجه بدون فرزند اثبات مى‌شود، اما زوجه داراى فرزند از عين عقار ارث مى‌برد.

اين قول اخص از قول سيد مرتضى و چنان كه پيش‌تر گفتيم مطابق ظاهر قول شيخ صدوق است، بلكه با تأمل آشكار مى‌شود كه اخص از قول صدوق نيز مى‌باشد.

يكى از علماى معاصر دراين بحث مى‌نويسد:

درمورد خبر ابن ابى يعفور مى‌توان گفت: مراد سائل كه پرسيد آيا مرد از خانه ي